Columns Schrijfsels

Mijn nieuwe, wijde broek met gaten

“Dan heb je wel korting gekregen, toch?”, zegt papa verbouwereerd. Ik sta in de woonkamer en show mijn nieuwe broek. De broek die ik kocht bij Pieces, tijdens een shopmiddagje met mama afgelopen zondag. Het is een baggy model, maar ik heb er wel billen in. Hij is opgerold aan de onderkant, redelijk licht van kleur en er zitten gaten in. Gaten met van die draadjes, snappen jullie het nog? Hij zit lekker. Ook al moet ik er onwijs aan wennen; ik vind het ding he-le-maal het einde. In de paskamer keek ik ietwat onzeker naar de krullenbol tegenover me in de spiegel. De broek verhult eigenlijk alles wat ook maar een beetje op figuur lijkt. Mijn benen zitten verhuld in veel stof, waardoor ze veel breder lijken dan ze zijn. Ook mijn heupen zijn optisch een aantal maatjes toegenomen. Toch vind ik het ding echt heel leuk staan. Ik voel me on top of the world. Soort van dan. Stoer, ja, dat voel ik me! Met mijn nieuw gekochte brogues eronder ben ik helemaal fashionable. 

Vroeger, toen ik een onzeker 14-jarig miepje was, was er een moment op de middelbare school dat ik me niet graag herinner. Ik droeg vroeger graag G-star. Kennen jullie dat merk nog? Ik wilde er graag bij horen en mijn mama was zo lief om af en toe iets van G-star voor me te kopen. Ja, liefde voor mijn mam en pap dat ze dat mij gewoon gaven. Eniewees, ik had zo’n baggy broek. Van G-Star. Met een stoer, hardblauw vest erop. En een houthakkersblouse. Die liefde voor dat laatste is overigens gebleven. Ik had mijn dag niet, voelde me helemaal ‘bluh’. Mijn baggyjeans, vest en stoere sneakers dragend. Ik zat in de mediatheek een beetje aan mijn huiswerk te prutsen, toen mijn beste vriendinnetje aan kwam hobbelen. Zij was toen op en top meisje. Ze droeg een strakke broek, hakken, een wit topje, een roze vestje en mooie oorbellen. Ze gaf mij haar ontbijtkoekreep, want ik had trek. Ik sloeg haar al vretend gade (ik was stiekem best vaak jaloers op haar, trouwens) en voelde me echt ellendig. Ik was het ineens helemaal niet meer eens met mijn stijl. Ik wilde ook een charmant meisje zijn. Een beetje beteuterd hoorde ik haar verhaal aan (ze is nogal een kletskous; still is, trouwens) tot ze ineens zei: “Je ziet er echt leuk uit zo Stel, echt zo ‘jou’”. Ofzoiets. En hoe lief ze het ook bedoelde, het schoot precies in het verkeerde keelgat bij mij. 

Sindsdien heb ik geprobeerd me meisjesachtig te kleden. Ik draag vaak panty’s met rokjes, en als ik broeken draag, zijn ze strak. Dat is best een ding, strakke broeken. Maar, ik ben er sinds een jaartje aan gewend en ik vind het zowaar mooi staan. Puntje voor mij; heb ik lang over gedaan. Ik beleefde dus een klein beetje een negatieve flashback toen ik in de spiegel van de Pieces naar mijn stoere zelf keek. Deze keer dacht ik: “Tegenwoordig ben ik redelijk tevreden. Ik vind dit leuk staan, ik vind het bij me passen, ik ga hem kopen”. So I did. Nu zit ik in de trein, onderweg naar Leiden, en ik draag mijn nieuwe broek. Ik voel me stoer. Ik kan de hele wereld aan. (Met een korreltje zout, wel). En nee pap, ik heb geen korting gekregen. Maar naast de look die deze broek me geeft, geeft ‘ie me ook een heel happy gevoel. En dat is al mijn centjes waard. 

Verscheen het eerst in het najaar van 2015. 

Leave a Comment

Comments (6)

  1. Ah wat een heerlijk artikel! Ik heb ook een gaten broek, maar ik vind hem ook zo tof staan. Ik snap precies wat je bedoeld met dat je je soort van ‘nieuw’ voelt. Heb ik ook altijd, dan ben ik helemaal blij, zelfverzekerd en voel ik mij nieuw in mijn nieuwe o zo leuke kledingstuk!

    Liefs! Evelien

  2. Hahahha, precies dezelfde opmerking die mijn vader maakte toen mijn zusje rondliep in haar broek met gaten :) Het gaat om jouw gevoel Stel! En al zou je rondlopen in een vuilniszak, als jij dat wilt, vind ik het alleen maar top dat je jezelf bent. X

  3. Lekker stuk! (Jij schrijft trouwens heel veel onderweg haha, of niet?) Ik herken het sowieso dat je je weer helemaal ‘nieuw’ voelt met nieuwe kleren; pas zei ik tegen een vriend dat ik nieuwe spijkerbroeken nodig had en toen zei ‘ie ook ‘huh, ze zijn toch nog niet versleten en een spijkerbroek is toch gewoon een spijkerbroek?’ – nee. Ik heb echt een beetje het idee dat ik me niet kan ‘ontwikkelen’ of zo als ik eeuwig in dezelfde kleren blijf lopen, haha (en ik ben nogal een ‘periodeshopper’ die in één keer veel koopt, dus als ik ga shoppen is dat ook altijd een soort aankondiging van een nieuw seizoen). De ontevredenheid met je eigen stijl herken ik ook wel, ik weet nooit echt wat ik nu súper leuk vind maar ik ben er in elk geval achter dat leuke basics die net wat anders zijn dan anders al een wereld van verschil maken. Oh en trouwens, ik ben eigenlijk ook wel benieuwd naar een foto haha!

  4. Ik snap je helemaal! Ik had precies hetzelfde met precies zo’n zelfde broek! Wat toevallig :)
    Alleen was die van mij niet van Pieces maar van Only… Maar dat maakt njet uit, want dat gevoel is wel hetzelfde!