Lijstje

Stella-dingen die je eigenlijk niet wil weten. Misschien.

Maar, ik vertel ze toch. Want ik vind mezelf zo razend interessant, en ik wil jullie aansteken met die liefde voor me, myself and I. Nee, grapje, natuurlijk niet. Het is dan ook de bedoeling dat jullie mij hierdoor iets beter leren kennen. En dan hoop ik natuurlijk dat jullie mij ook een rijtje geven met dingetjes die ik niet over jullie weet. Maar goed, kom ik ook wel weer een beetje met mijn tekst in je beeldscherm vallen. Ik zit ondertussen trouwens heel hard te proberen om grappig te zijn, maar het wil zijn vruchten niet echt afwerpen. Naja, dan maar naar de groentenboer om fruit te halen. Padoem TSJ.

Processed with VSCOcam with c1 preset

Ik word het allergelukkigst wanneer ik met mijn beste vrienden/vriendinnen ben

De laatste tijd heb ik gemerkt -dat wist ik al, maar het is gewoon weer extra benadrukt nu- dat ik echt op mijn allergelukkigst ben als ik een goed gesprek heb -of een goeie lachbui- met mijn vrienden of vriendinnen. Ik word zo intens gelukkig van een avondje bijkletsen met Marije -en salade eten-, van een avondje muziek maken en HEEL hard lachen met Ivo en Laurens, van een keertje uiteten met papa en/of shoppen met mama -mijn ouders behoren tot mijn vrienden, ja- of gewoon even knuffelen met mijn beste vriendinnetje Anouk. Ik heb de laatste tijd ook veel nieuwe mensen leren kennen, en als ik met hen ben, ben ik OOK heel happy. Ook mijn studievriendinnetjes en huisgenootjes maken mij heel happy. En dan, niet te vergeten, mijn lieve blogvriendinnetjes. Ik ben gewoon HEEL blij met al die fijne mensen.

Ik heb een hekel gekregen aan lange nagels hebben

Ik kan er niet. meer. tegen. Waar ik vroeger echt een nagellak collectie had van hier tot de maan en weer terug, daar liggen ze nu allemaal stilletjes in een laatje te vergaan. RIP. Nee, lange nagels en het lakken daarvan, no way. Mijn teennagels lak ik nog wel, vooral in de zomer. Maar, de nagels van mijn handen zijn kort. En schoon -want met lange nagels blijf er van alles onder zitten, sorry-. En ooooh ja, nog wat: met lange nagels gitaar spelen is echt niet te doen. De vingers van mijn linkerhand kunnen echt niet zo’n snaar indrukken als er zo’n nagel in de weg zit. Nee. Nee, geen lange nagels meer voor this lady over here.

Ik vraag me heel vaak dingen af. En dat is ontzettend irritant.

Ik ben een denker. In volle glorie. Hoi. Ik denk alleen maar na. Over alles. Alles wordt in mijn koppie zo’n 45249234945 keer geanalyseerd. Berekend wordt het niet, want als er iemand een rekendrama is, dan ben ik het wel. Ik denk gewoon heel veel. Alles heeft bij mij een reden. En een oplossing. En een plan B. En als ik dat niet heb, of als het me niet lukt om dat voor elkaar te boksen -ik houd helemaal niet van boksen-, dan krijg ik kortsluiting in mijn bovenkamer. Lees: stress. Ik kan dus in ieder geval NIKS doen zonder er over na te denken. Best handig, soms. Maar ook onwijs vervelend. Ik begin het te leren hoor, dingen loslaten en ‘het maar gewoon zien’. Maar goed, ik ben en blijf Stella. Inclusief rare trekjes.

Ik wil later in een molen wonen. Of op een woonboot. Of iets anders met karakter.

Ik zie mezelf dus echt NIET in een ‘normaal’ huis wonen. Mag ik nu alvast gaan sparen, ja, dat weet ik. En sowieso, jongens en meisjes, ben ik waarschijnlijk straks -als het tijd is om op mezelf te gaan wonen, als in, the real deal- al mega blij met een flatje. Dat sowieso. Maar voor ‘later-later’ zou ik echt het liefst in een huisje wonen met karakter. En het hoeft echt niet groot te zijn. En ook niet luxe. Ik zou gewoon graag in een molen wonen. Ontzettend on-praktisch natuurlijk, alleen maar ronde muren etc. Maar goed, waarom makkelijk doen als het ook moeilijk kan?!

Gedichtjes luf

Dichten. Ik deed het altijd alleen maar met sinterklaas. Maar de laatste tijd voel ik ZO veel. Ik ben verliefd op woorden, en wat je ermee kunt. Daarom studeer ik Taalwetenschap. Ik schreef altijd al wel nummers, en eigenlijk zijn dat ook een soort gedichtjes. Ik begin pas net, dus het lijkt niet altijd ergens op. Ik vind het in ieder geval HEEL fijn. Hebben jullie favoriete dichters? Let mie noow plieze.

Zo, en nu zijn jullie aan de beurt. Het lijkt me echt leuk om iedereen beter te leren kennen. Of ben ik nu creepy? Beetje wel hè? Goed. Ik stop al. MAAR; Als jullie iets willen vertellen, doen. Of we spreken gewoon een keertje af, want ik ben helemaal into blogdates de laatste tijd!

Knuffels, Stel.

Leave a Comment

Comments (15)

  1. Oh ik hou ook zo van huizen met karakter, maar ze zijn vaak duur en er moet veel aangedaan worden. Ik woon dus in zo’n leuke nieuwbouwhuis met nul komma nul karakter. Nou ja.. mijn karakter dan ;-)

    1. Hé maar daar is helemaaaaal niks mis mee. Het is ook meer een soort van droombeeld dat ik heb hoor. Waarschijnlijk kom ik -als ik uiteindelijk genoeg centjes heb- ook gewoon in een nieuwbouwhuis terecht, hihi. Liefs! PS; Jouw karakter maakt vast een heel mooi, leuk en gezellig huis. DUS. Hihi.

  2. Huizen met karakter: ja! Een molen? Hmm, misschien iets te onpraktisch (wat je zegt: ronde muren!) ;)

    En ik wil een tuintje! Zodat ik lekker van de zon kan genieten als het weer mee zit! :)

  3. Oooh huizen met karakter, dat wil toch iedereen? Ik in ieder geval wel. Voorlopig doen we het hier ook met een appartementje op één hoog. Gelukkig hebben we een balkon dus ben ik allang blij :)

    Blogdate jaaaaaaa. (oké, nu voel ik me een stalker ^^)

  4. Superleuk artikel en best herkenbaar! Ik ben ook zo’n typische (over)denker en vraag me zelfs af waar iedereen naartoe gaat als ik in de trein zit hahah

  5. Superleuk artikel! Een molen is zo cool om in te wonen haha! Fijn dat je lekker aan het dichten bent, ik kan niet wachten om ze te lezen/ liedjes te horen (het liefst live natuurlijk hihi). En weet je, ik denk dat ik in de zomervakantie ga tienertoeren à la heel Nederland doorreizen om lieve bloggers te ontmoeten. Sounds great right? ;)
    X Emma