Columns Schrijfsels

Ik vraag me echt af hoe

Hoe, vraag ik me af. Mijn panty kriebelt dus ik wring me heel oncharmant in allerlei bochten om de jeuk te temmen. Mijn ene veter is heel lelijk gestrikt (ik heb een talent lelijk-veters-strikken, super origineel ben ik) en mijn haar lijkt meer op een uitgewrongen vissersnet dan op een vrolijke krullenbol. Ik ben vanochtend mijn mascara vergeten, ik heb een pukkeltje onder mijn neus en onder mijn ogen is het nog nacht. Nee, erg sophisticated zie ik er niet uit. Hoe, vraag ik me nogmaals af. 

Ik zie de ene na de andere chick voorbij hobbelen. De één nog opgedirkter dan de ander. En sommige hebben niks aan opsmuk nodig op hun stralende gezichtjes gesmeerd. Heus, er zijn ook meiden bij die net als ik een hekel aan de ochtend schijnen te hebben. Maar ik ben meer geïnteresseerd in de ‘volmaakt ogende’ exemplaren. En nee, niet omdat ik lesbische gevoelens heb ontwikkeld.

Het intrigeert me oprecht. Hoe kunnen sommige meiden en jonge vrouwen er ZO mooi uit zien op zo’n nare dag. Het miezert, de zon laat zich niet zien, en het is zo’n dag waarop je denkt: mag ik vandaag een dagje vrij van het leven? Please? Ik vraag me af of ik ook ooit zo sophisticated zal zijn. Of ik het ook een keer voor elkaar ga krijgen om mijn haar perfect in model te proppen, en het er dan ook nog gezond uit te laten zien. En of mijn huid weer eens gaat denken: O ja, we zijn nu zo’n 21 jaar oud, laten we doen alsof we uit de pubertijd zijn en geen pukkels meer vertonen, zoiets. 

Gelukkig kan ik me vandaag verstoppen in mijn fluffy jas, achter mijn donzige sjaal. Niemand die naar mij kijkt, ze zijn hoogstwaarschijnlijk te druk met kijken naar de sophisticated versie van een vrouw. 

Verscheen het eerst in het najaar van 2015.

Leave a Comment

Comments (10)

  1. Leuk geschreven! Zo voel ik me ook altijd als ik ’s ochtends vroeg van het van mijn vriend fiets naar dat van mij. Half slapend en bang om iemand tegen te komen die ik ken, haha. Tof stukje :D

  2. Ik herken dit, hahaha. Dat heb ik eigenlijk zowat de hele middelbre schoolperiode al, lol. Vooral omdat ik eigenlijk één van de weinigen ben die last heeft van de puberteitkwaaltjes. Ik vraag het me af hoe ze opstaan, hoe ze hun klaarmaken. Wat is hun geheim, haha.

  3. Dit heb ik ook zo vaak! Ik kom met de fiets naar school en ben dan altijd helemaal verwaaid, waarna er zo’n knap grietje achter mij aan de fietsenstalling in getrippeld komt. Ach, ze staan waarschijnlijk veel langer voor de spiegel dan wij denken, en zijn vast ook allemaal niet zo zelfzeker als ze lijken. Net zoals ik denk (hoop) dat andere mensen voorbij het verwaaide aspect van mijn verschijning kunnen kijken als ik dat zelf niet kan :-)

  4. Hehehe herkenbaar. Zoals Paulien al zegt, zij doen er waarschijnlijk veel moeite voor om er zo uit te zien. De het-is-net-of-ik-niets-aan-mijn-gezicht-heb-gedaan-maar-ik-heb-uren-voor-de-spiegel-gestaan-look. Zoiets. ;-)

  5. Haha heel herkenbaar. Ik heb soms ook dagen dat ik qua uiterlijk echt nergens tevreden mee ben en dan zie je allemaal meisjes lopen die wél het goede uit de kast hebben getrokken en dan denk je ‘goh, zo kan het dus ook’. Maar goed, soms is het natuurlijk ook andersom en heb ik een goede dag als zij het even minder hebben!