Columns Schrijfsels

“Home is not a place, it is a feeling” 

Vermoeid duw ik het zware luik open, en het eerste wat ik tegenkom zijn drie spinnenwebben. Zucht, classic Stella. Hopend dat familie Spin inmiddels op vakantie naar “ergens buiten” is vertrokken (de wijde wereld in, waar ze horen; ik ben niet van het spinnen pletten of opzuigen of wat dan ook) en me bedenkend waarom die trap ookalweer zo vreselijk steil moet zijn, gooi ik mijn luik op het haakje en kijk een beetje rond. Hallo, thuis. Na vijf, of misschien wel zes, weken niet in mijn ‘hokje’ geweest te zijn, voelt dit echt als thuiskomen. Ik kijk om me heen. Daar is al mijn rommel. Mijn niet afgewassen theemokken en boterham-bordjes (ja, ik laat dat dus serieus zo lang staan, echt een viezerik ben ik) grijnzen zowat naar me. Iets met lui zijn. De aan de muur geprikte foto’s lachen me toe. Althans, de lieve mensen die erop staan doen dat. Zoals ze dat altijd doen. Mijn favoriete kaartjes met inspirerende quotes hangen nog precies op dezelfde plek en mijn bank is nog steeds een ongeorganiseerd zooitje kussen-vuilnisbelt. Zeg maar. Hallo, thuis.

Ik heb er best een tijdje tegenop gezien; steeds na het weekend weer naar Leiden gaan. Na de break up in januari, was ik liever thuisthuis. Liever in die omgeving. Ook omdat daar mijn ‘nieuwe’ leven zich ontpopte. Ik leerde nieuwe mensen kennen (mijn maatje en zijn vrienden & familie, vooral) en deed daar allemaal leuke dingen mee. In Leiden had ik niet zoveel, in Leiden moest ik naar college (waar mijn krullenkoppie echt niet altijd naar stond) en in Leiden was het koud als de verwarming het niet deed. In Leiden was ik alleen en lag ik alleen in bed. Ik voelde me er niet zo thuis als ik eerst had gedaan.

Nu las ik laatst een quote die me echt raakte. De titel van dit artikel, as you may have guessed. Thuiskomen is een gevoel. Het is niet per sé een plek waar je naar binnen stapt. Ik kan me namelijk onwijs thuis voelen bij iemand. Mag dat nou bij mijn ouders thuis, in Leiden, of ergens in Verwegistan zijn; als diegene er dan bij is, ben ik eigenlijk thuis. Ik kan me ook thuis voelen wanneer ik iets vertrouwds bij me heb. Mijn knuffel, bijvoorbeeld. Ja. Ik heb een knuffel. Nee. Ik schaam me niet. Raffie, heet ‘ie. Als ik die meeneem naar een plek waar ik nog nooit ben geweest, kan ik me ook nog een beetje thuis voelen als Raffie mee is.

Soms laten liedjes me zelfs thuis voelen. Al weet ik niet precies wat het verschil maakt tussen thuis voelen en gewoonweg fijn voelen. En weet je? Er hoeft helemaal geen verschil te zijn. Want thuis hoor je je fijn te voelen, dus die twee liggen alles behalve ver van elkaar af. Thuis is een veilige haven. Daar waar spulletjes en geuren zijn die je herkent. Die je vaker hebt gezien, geroken, geknuffeld. En daarom zie ik ineens helemaal niet meer op tegen het begin van het nieuwe studiejaar. Mijn kamertje is OOK mijn thuis. Zolang ik me daar fijn voel en al die frutsels heb die het daar thuis maken. Dus oké, familie Spin mag ook blijven.

Verscheen het eerst in de zomer van 2015.

Leave a Comment

Comments (20)

    1. Raffie is een witte giraffe met felgroene en lichtblauwe ‘hokjes’. Hahaha. Hij is echt heel schattig. Ik heb ergens op Instagram wel een foto geloof ik, waar Raffie met Pucky (de poezel) op mijn bed ligt. Schattttttig.

  1. Me echt ‘thuis’ voel ik me op mijn kamer. Omdat dat echt ‘mijn plek’ is. Ook heb ik een klein zoldertje, met al mijn boeken en kostuums en paardenverzameling. Daar zou ik echt uren kunnen zitten. Op de boerderij van mijn grootouders heb ik ook een fijn plekje, verstopt bij de paardenweide. Dus ja, ik heb wel meerdere plekjes waar ik me thuis voel.
    Enkele dagen terug was ik in het oude stadje Tongeren, op een gegeven moment liep ik over de markt en toen had ik ineens zo’n gelukzalig gevoel. Een blij gevoel, een echt ‘thuis’ gevoel, ik was hele-maal op m’n gemak. In een stad waar ik nog nooit eerder geweest was. Tussen al die oude, fijne gebouwen.

    Liefs!

    1. Snap helemaal wat je bedoelt. Ik denk dat ik dat ook wel heb, al voel ik me op de bank in de woonkamer denk ik wel net zo thuis als op mijn kamertje. Mijn kamer in Leiden voelt ook al een beetje als thuis, al woon ik daar nu net pas een jaartje. Verstopt bij de paardenweide klinkt echt heel sprookjesachtig. Fijn dat je zo’n plekje hebt. Ik heb dat ook wel eens, ineens. Uit het niets zo’n gelukzalig gevoel. Dat je echt als een gestoorde met een mega grijns rond wil gaan lopen hihi. Fijn dat je je daar zo thuis voelde! Liefs.

  2. Bij mij wisselt dat gevoel weleens. Als ik in Amsterdam ben geweest voel ik mij ontzettend thuis als ik weer in mijn eigen stad aankom. Maar aangezien ik hier nog maar een jaar woon, voel ik mij ook regelmatig niet helemaal thuis.

  3. Inderdaad een mooie quote. Ik voel me thuis sowieso thuis, omdat ik daar écht kan doen en laten wat ik wil en alle kamers en spullen in zekere zin ook “van mij” voelen. Maar ik was pas bij een vriendin met heel leuke ouders en een spontaan broertje en zusje en daar voelde ik me ook direct thuis, omdat ze gewoon aandacht aan me besteedden en deden alsof ik bij dat gezin hoorde. Super gastvrij. Ik voel me ook thuis op sommige plekken waar ik vaak kom (de kerk, school, de fietspaden van mijn stad) omdat ik daar ook gewoon weet ‘hoe het werkt’. Iets van herkenning is dus altijd wel belangrijk om me thuis te voelen. En ik voel me soms inderdaad ook heel erg thuis bij iemand, in een knuffel of een handaanraking, omdat die persoon zo vertrouwd en fijn is en ik me bij diegene ook gewoon als mezelf kan gedragen. (Ik dacht trouwens dat je Lars echt al heel lang kende :o)

    1. Dat klopt, maar dat was vrij oppervlakkig (: Ik ken hem sinds een half jaar (iets meer) pas echt goed, eigenlijk. En ik denk ook dat iets vertrouwds en warms al snel als thuis voelt. Dat zijn ook een beetje de steekwoorden die bij ‘thuis’ passen, toch? Ik voel me, ookal ben ik er niet eens zo heeeeel vaak, bij opa en oma ook thuis. Dat komt misschien omdat het vertrouwd is. Ik kwam er al toen ik een mini baby was.. Maar, fijn dat jij je op veel plekken ook thuis voelt (: Liefs!

  4. Mooi! Dit beschrijft precies hoe ik er ook over denk. Thuis hoeft niet altijd een plaats te zijn – gelukkig maar, want dat betekent dat je samen met iemand anders je ook thuis kunt voelen en dat is zo fijn. Voor mij is mijn eigen huisje mijn thuis, maar ook bij mijn ouders zal het altijd thuis blijven (thuis-thuis is dat). Bij mijn schoonouders is het ook thuis en bij mijn beste vriend is het ook thuis – maar ook als ik samen met Johan of met een goede vriend(in) ergens ben is het thuis. Ik herken me ook wel in wat Hester zegt – op plaatsen waar je weet ‘hoe het werkt’ dat het dan ook als thuis voelt. Ik hou ervan. Iedereen moet zo’n thuis hebben, op welke manier ook.

    En ik heb ook een knuffel hoor :) Dat is toch alleen maar fijn?

    1. Alles wat je schrijft is helemaal waar. Vooral dat laatste, hihi. Fijn dat jij ook veel plaatsen en personen om je heen hebt waar je je thuis bij voelt (: Liefs!

  5. Wat beschrijf je dit mooi Stel! Ik voel mezelf heel erg snel thuis bij iemand. Dit komt denk ik doordat ik zo vaak in mijn leven ben verhuisd, op plekken heb gewoond met en zonder ouders en ik mezelf ook snel leerden aanpassen, wennen ofzo. Aanpassen en wennen zijn niet helemaal het goede woord voor de situatie, maar nou ja. En nu ik al een hele tijd samenwoon voel ik me thuis bij de man die ik het liefst en leukst vind van de hele wereld. Dan maakt het echt niet uit of ik op een zolderkamertje zes hoog achter zit of midden in de woestijn. Als ik maar bij hem ben. :)

    1. Dankjewel <3 Ja, mie toe. Echt snel. Ik kan mezelf ook vrij snel aanpassen, al is het natuurlijk wel altijd belangrijk dat je wel jezelf blijft (: Ik denk dat ik gewoon goed gelovig ben en een groot hart heb? Ik ben namelijk eigenlijk pas 1 keer in mijn leven verhuisd, en dat is naar mijn kamertje in Leiden. Alhoewel dat nog steeds mijn kamertje is, en dit (ben nu thuisthuis bij pap en mam) mijn echte thuis. Ik vind het ZO lief dat jij en je aanstaande (OEHHHHH) zo happy zijn en dat je hem gevonden hebt etc. Zo romantisch! Ahhh zo lieeeef. Ik ga even verder met wegsmelten, goed?

  6. Aah, Raffie klinkt als een heel lief knuffeltje. :) Niets om je voor te schamen, inderdaad!

    Zelf heb ik niet echt een plek waar ik mij thuis voel. Ja, bij mijn ouders is het altijd fijn. Ik voel me vooral thuis bij bepaalde personen, zoals mijn vriend, (schoon)ouders, zus en vrienden. :)

    1. Dat is ‘ie zeker. (Het is een hij, geen idee waarom, hihi, zo voelt het). Je bij personen thuis kunnen voelen is misschien ook nog wel veel fijner dan op een bepaalde plaats, toch? (: Liefs!

  7. Wat een geweldig leuk (geschreven) artikel weer! Je trok meteen mijn aandacht met die quote als titel :D Mama en mijn vriend zijn zo’n mensen voor mij die eender welke plek een veilig onderkomen kunnen maken. Gewoon omdat zij er zijn! X

    1. Ahhh dankjewel, wat lief! Hahaha oe, die quotes moet ik vaker doen dus? Hihi. Dat is fijn he? Als er mensen zijn die er voor zorgen dat elke plek wel als een thuis voelt (: Liefs!

  8. Supermooi die quote! Voor mij is thuis echt wel thuis, maar op vakantie kan ik me ook snel genoeg thuis voelen. Het is echt meer een gevoel dan een plaats! :)
    X Emma

  9. Ja zeker een gevoel! Ik kan me zelfs aan de andere kant van de wereld, op een plek waar ik nooit eerder geweest ben, wel thuis voelen. Denk dat het ‘thuis-gevoel’ voor mij vaak met mensen te maken heeft.