Muziek Schrijfsels

Een ode. Soort van.

Klein vriendjeHé kleintje, wat fijn dat je weer naast me staat op deze stoel. Samen in de trein – just like in the old days. We zijn nu al zo’n vier jaar samen, en jep, zoals ieder ander hebben ook wij onze ups and downs gehad. Zo knuffelden we begin 2014 nog veel. Ik heb je helemaal vanuit de VS naar Nederland gesleept, en rond die tijd zelfs een aantal optredens met je gedaan. Maar kocht ik ook een gitaar een jaartje later. En god wat moet jij je vervangen gevoeld hebben. Ik weet het – ik was er niet eens om je tranen op te vangen en je een aai over je, eh, snaar te geven. Ik dacht oprecht dat een gitaar de leegte op zou vullen. Als in: een voller geluid zou geven? Dat ik betere liedjes kon schrijven, echt gitaar kon leren spelen, je kent dat wel. It got ahead of me pal, en ik wil het zo graag goed met je maken.

Goed – even zonder dollen. Ik heb mijn ukelele de laatste dagen ineens weer helemaal gevonden. Blame Dodie, want hoe zij al haar liedjes op een ukelele speelt heeft me meer dan alleen geïnspireerd. Haar hele ‘zijn’ heeft me geïnspireerd, trouwens. Ik zit nog half niet te kwijlen van geluk als ze door het beeldscherm springt tijdens één van haar leuke, no nonsense vlogs. Jep. Fangirling. Jullie weten denk ik wel dat ik ontzettend van zingen houd. Het is een soort derde arm; alhoewel je met twee armen prima kunt leven. Maar ik denk dat ik niet echt volledig mezelf meer ben zonder mijn stem. Het maakt mij gewoon een beetje mij. En godzijdank verandert je stem alleen qua toonhoogte (meestal), want het andere ding wat mij mij maakt laat me met de jaren steeds meer in de steek. (Ja, ik heb het over mijn krullen). (Ja, daar ben ik echt heel verdrietig om, dat die verdwijnen). (Nee, ik wil er niet over praten meer). (STUPID HORMONES!?!?!?).

Ik ben dus wat aan het rommelen (lees: ik doe mijn best om allemaal nieuwe dingen te leren) met mijn ukelele, en het maakt me blij! Ik speel de laatste weken bijna elke dag wel even, en ik leer eigenlijk best snel. Zeker compared to mijn gitaarskills, die nog niet echt willen bestaan hier. Helaas. Weet je wat ik zelfs denk? Dat ik binnenkort graag een bariton uke wil kopen. Ik heb nu een concert uke, dat is het middenmaatje. Je hebt de klassieke, kleine – een sopraan. En dan dus een concert, die ik heb. Ennnn dan heb je een tenor en een bariton (waar mijn uke-idool Dodie vaak op speelt). En JA IK GEEF HET TOE, zij heeft me volledig beïnvloedt dus dat influencer ding moet toch echt wel werken dan.

Even sparen, dus. En even goed research doen en rondkijken en dan een grote broer kopen voor mijn huidige houten vriendje. Toedeloe!

Liefs, Stel.

PS: Het onwijs leuke balletjes-achtergrondje van de ‘foto’ is gemaakt door Chantal

Leave a Comment

Comments (1)