Bloggen

Het huidige (blog)leven des krullenbols

Een stukje drop zit vastgeplakt in mijn rechterkies. De achtersta – dus ik kan er maar lastig bij. Mam zit naast me op de bank, paps aan de andere kant. Hij beweegt zijn voet constant op en neer, zij zoekt op waarom Humberto Tan op onze nieuwe televisie groen lijkt (ja, echt hoor!) en ik zit te ratelen. Ouderwets te ratelen, eigenlijk. Want jongens, jullie weten het ook: dat schrijven van mij is de laatste tijd niet wat het geweest is. Mijn zin erin niet, mijn schrijfsels naar mijn mening niet, niks eigenlijk niet. Ik weet niet eens meer zeker of ik er ‘wel wat mee wil later’. Toch ga ik komend jaar een master doen die alles te maken heeft met tekstschrijven, dus ehhhh, help? Ik houd van schrijven, maar ik heb echt last van major writersblock en het heeft ook alles te maken met privacy. Hebben jullie even? Ga ik ff los goed?

Iedereen leest het? Huh?

Jep – ik wist altijd al dat het internet voor iedereen beschikbaar is. Dat alles wat je erop zet, zeker onder je eigen naam, te vinden is voor iedereen die dat maar wil. Ik heb het laatste jaar een aantal gevallen meegemaakt waarin ik toch even een soort schrok – oh, leest hij/zij het ook? Heeft hij/zij dit en dat dan ook gelezen? Oh maar wacht, wat vindt hij/zij daar dan van? Help error help doei blog latuuuuuurrrrr. OF, een gevalletje of geen idee waarbij iemand het niet eens bleek te zijn met mijn schrijfsels, en mij dat in real life vertelde. Waarbij ik toch dacht: “Oh shit maar hé dat bedoelde ik helemaal niet” en het daarna niet meer durven schrijven. Noem me naïef, maar ik vind het toch een beetje gek geworden. Of zo. Zeker nu ik richting een leeftijd ga waarop mensen mij kunnen gaan Googlen wegens eh, noem maar wat, sollicitaties? En dan komen ze te weten dat ik bijvoorbeeld heel onzeker ben over van alles. Schaam ik me daar dan voor? Nee, stiekem niet, want ik ben gewoon mij. Maar, toch vind ik het een gek idee. Struggle ik mee, ja.

 Trying to get my mojo back

Ik houd van schrijven, jongens. Dat weten jullie wel. En als het digitaal even niet ‘wil’, dan doen we het maar op de ouderwetse manier. Pen in de aanslag (ik heb een hele mooie nieuwe – cadeautje voor mezelf) en schrijven maar. Over van alles. Ik sleep mijn boek overal mee naar toe en schrijf elke spinsel op. (En dat zijn er nogal veel kan ik jullie vertellen). Ik ben weer helemaal gelukkig zodra mijn pen het papier raakt, en dat gevoel heb ik lang niet gehad. Of ik dan ineens weer meer ga bloggen is dan wel de vraag, maar ik heb gelukkig weer ‘schrijfzin’. En binnenkort ga ik lekker daten met lieve Deisy, die mij altijd dat zetje geeft dat ik vaak nodig heb om weer wat meer zelfvertrouwen te hebben rond mijn schrijfsels.

Andere dingen in het leven des krullenbols

Waar ik de komende maanden wel heel veel woorden aan ‘vuil zal maken’ is mijn scriptie. Dat speelt natuurlijk ook mee met ‘het weinige bloggen’: Ik ben aan het afstuderen. En ik heb dus ook een nieuw baantje, met vandaag mijn eerste werkdag. SPANNOND. Voor degenen die het nog niet weten; dit meisje gaat als barista (!!!) aan de slag bij de nieuwste vestiging van Bagels & Beans te Gouda! Jaaaa echt waaaar – vind het ZO leuk. Hoop echt dat het goed gaat en dat ik zo snel mogelijk leer om de lekkerste koffies te maken. Komen jullie dan een kopje slurpen?

Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (4)

  1. Hmm ja, privacy. Altijd lastig. Ik had er eerst ook moeite mee dat mensen in mijn persoonlijke omgeving mijn blog lazen. Daarom heb ik een nieuw domeinnaam geclaimd en er voor gekozen om wat minder persoonlijk te schrijven (en mijn directe omgeving uit het promotiecirkeltje te halen). Die mogelijkheid is er altijd, Stella! Misschien is het wel tijd om een stapje verder te gaan. Of juist een stapje terug. En vergeet niet dat het onderhouden van een blog echt megagoed is voor je toekomstige carrière, dus werkgevers zullen echt niet afknappen op die onzekerheden die je beschrijft. Ze zullen afgaan op het hele plaatje, die er supergoed uit ziet.

    Heads up en geniet van je weekend!

  2. Ik snap dat je er moeite mee hebt dat iedereen alles kan lezen. Dat vind ik soms zelf ook lastig, maar ik denk dat het toch iets is wat je moet volhouden als het echt je passie is! Who cares wat een ander vindt, dit is jouw plekje op het internet waarin jij zelf mag bepalen wat je zegt, denkt, vindt en voelt. Je zet jezelf juist sterk neer wanneer je voor bepaalde gedachtes uit kunt komen. Anderen zullen deze gevoelens misschien niet makkelijk kunnen uiten. Ik zie dit als een positieve eigenschap. En wat het bloggen betreft, kwaliteit gaat voor kwantiteit, dus doe lekker rustig aan!

  3. Het is ook best lastig met zo’n blog en privacy. Maar laat je niet tegenhouden om dingen te schrijven. Ik denk dat het gaat om de juiste balans weten te vinden. Durf te schrijven, maar blijf wel opletten zodat je niet de gekste dingen gaat delen. Zoiets. En afstuderen: spannennnd en succes!!