Bloggen

De wat kriebels?

Heb je dat wel eens? Ik wel. Ik ben overigens echt goed met gezichten. Niet om op te scheppen hoor, jongens en meisjes, maar ik weet eigenlijk vrijwel altijd wie iemand is en waar ik iemand (vaag) van ken als ik hem of haar een keertje eerder heb gezien. Offline of online. Zo stond ik gisteren bedenkelijk en vrij serieus naar een koffiemachine te turen (“moeten er nou twee of één shot in een latte?”) toen mij door mijn collega werd gevraagd of ik er even een theetje onder wilde zetten. Toen ik zag voor wie het theetje was, gebeurde er in eerste instantie niks. Ik lachte vriendelijk naar het meisje aan de andere kant van de bar en dacht: “Oh, zij is hier vast vaker geweest, ik herken haar”. Een tijdje later vertrok ze weer, en we keken elkaar nog even vriendelijk aan toen ik “Tot ziens!” zei. Vervolgens stapte ze de deur door, en inééns viel het kwartje: AHA! Ik ken haar omdat ze ook blogt! Het was Sandra, van AroundSan.

Ik vroeg me af of het raar was om haar een berichtje te sturen, en besloot daar na mijn werk maar even over te brainstormen. Toen zag ik ’s avonds dat ze mij een berichtje had gestuurd, met de vraag of ik dat (inderdaad) was geweest in de Yoghurt Barn. Jup! Ik glimlachte naar mijn scherm. We kletsten even wat heen en weer – eigenlijk twee volkomen vreemden, maar zoals dat vaak gaat met bloggers: We konden het meteen goed vinden! Een aantal minuten later vlogen de complimentjes me om de oren (LIEF!) en we gingen in op wat we aan elkaar bewonderden op blog/fotogebied (wisten jullie dat Sandra vier artikelen per week plaatst? Zo knap vind ik dat!) en waar we tegenaan liepen. Uiteraard waren ook deze jut en jul beide ontzettend perfectionistisch.

Ik vertelde Sandra, zoals ik ook al vaak genoeg hier op dit stukje internet heb laten vallen, dat het gebrek aan grafische  vaardigheden en fotografieskills me uiteindelijk heeft tegengehouden om ‘echt’ wat te maken van het bloggebeuren. Ik begon met bloggen toen ik zestien was (dus, even rekenen, zo’n zeven jaar geleden) en vanaf toen groeide en groeide mijn blogmaaksels en het uiterlijk van Mondetmoi, maar sinds 2016 (ongeveer) voelt het alsof ik niet meer ‘verder kom’. Dingen verbeteren in mijn ogen niet meer, en elke keer als ik weer een stockfoto uitkies denk ik: “Verdorie, kon ik zelf nu maar zulke mooie plaatjes schieten”. Ik open vaak genoeg mijn Instagram om te bedenken dat ik eigenlijk geen mooie foto heb om te plaatsen. Soms schiet ik vol goede moed een plaatje en laat mijn bewerkskills erop los, maar ook dat mag vaak niet baten. Vind ik zelf dan, want Sandra vond echt dat mijn foto’s hartstikke mooi en blogwaardig zijn.

Haar enthousiasme over foto’s maken en (veel) bloggen en alle lieve complimentjes zetten me aan het denken. Ik vind het eigenlijk allemaal veels te leuk om het ‘op te geven’. Vanochtend heb ik daarom weer een uurtje of twee rondgestruind in het blogwereldje. Ik bekeek blogs die ik nog niet kende, bekeek Instagramaccounts en in plaats van me geremd te voelen, voelde ik me juist weer geïnspireerd! Hé, maar hallo, die blogkriebel is echt lang weggeweest! Ik heb geen idee wat dat dan voor nu betekent, maar ik ga er vooral lekker van genieten. Of zo. En uiteraard proberen weer lekker veel letters op digitaal papier te krijgen. Over dat hele proces kan ik dan óók weer schrijven. JA. Ik vind het een goed plan.

Waar één fijn gesprek en een aantal super lieve complimentjes al niet goed voor zijn! 

Leave a Comment

Comments (15)

    1. Fenk joe! (: Haha, ja, het was echt heel toevallig allemaal! Trouwens, hoe grappig dat wij toen samen in Utrecht naar de Yoghurt Barn gingen om frozen te halen, en nu werk ik er en ga ik er ook nog stage lopen! Hihi. Liefs!

  1. Haha Stel, ik vind het zó leuk dat je weer zin hebt om te bloggen en dat onze gesprekken hebben geholpen! Wat ik allemaal tegen je zei, dat meen ik ook écht. Ben blij dat het je goed heeft gedaan! ♡ Knap dat je nu weer geïnspireerd wordt in plaats van dat je geremd wordt bij het bekijken van andere accounts op Instagram. Dat is toch een knop die je om moet zetten en dat heb je toch mooi maar gedaan, yay! We moeten maar eens samen gaan fotograferen zodat we voorlopig genoeg blog-en Instagramfoto’s hebben, hihi. Maar eeeeeerst naar de YB! :D
    (Hahaha, en ik vind het nog steeds zooo grappig dat ik écht niet door had dat jij het was toen jij die thee voor mij maakte!😂)

      1. Heb ik echt grotendeels aan jou te danken hoor San, thanks a LOT again (: Ik hoop echt dat dit nog een tijdje blijft hangen, maar ik denk het wel. Ik wilde net alweer aan een lijstje beginnen met allerlei blogideetjes, maar ik merkte gelijk dat dat gewoon niet voor mij werkt. Ik moet gewoon lekker random blijven schrijven over de meest gekke dingen en het niet willen doen zoals ik ‘denk dat ik het zou moeten doen’. Of zo. Maar goed, hier gaan we het ook nog lekker in real life over hebben binnenkort, jeeei <3 Liefs!

  2. Haa, wat een leuk verhaal! Super leuk dat jullie mekaar zijn tegengekomen, helaas is dat hier net iets moeilijker vrees ik, haha. Blij dat je weer geïnspireerd bent, enne, dat van die foto’s en grafische shizzle enzo, trek je dat niet aan hé! Stella toch! We zouden eens met ons drietjes moeten meeten, hihi! Veeeeel liefs!

    1. Jaaa, verdorie. Of je moet ineens spontaan naar Nederland komen.. Hint, hint. Nee grapje, maar het zou inderdaad wel echt heel leuk zijn als dat kon ook, met zijn drietjes meeten! Je weet het hè, je bent altijd welkom hier! (: Liefs <3

  3. Ik ben echt slecht in mensen herkennen. Haha :p bij mij valt m’n euro altijd pas een paar uur later, of niet waardoor ik met zo’n naar gevoel blijf zitten: maar van waar ken ik haar daaaaan? Aaaargh :p
    Heel fijn dat je zo’n inspirerend gesprek hebt gehad met Sandra en dat je nu weer een blogkriebel hebt! Enjoy! ^^ Ik wil ook altijd mooie foto’s maken maar ben er ook niet zo goed in (waardoor ik dus bijna ook altijd stock foto’s gebruik) maar ik zit er ook niet zo mee in eigenlijk.

    1. Jaaa, ben ik ook heel blij mee, dankjewel! (: Oh echt?! Dat valt dus ècht niet op bij jou ook. En misschien moet ik me er ook maar niet zo druk om maken.. Hihi. Liefs!

  4. Oh wat een superleuke blog heb je, blij dat je de blogkriebels weer terug hebt! Die fotografieskills komen vanzelf wel! Het is belangrijk dat je je niet geremd voelt. Bekijk het positief en gebruik die inspiratie om zelf tot leuke inzichten te komen :D!

    Liefs,

    1. Dankjewel (: (: (: Ja he? Ik denk dat ik moet proberen dat perfectionisme los te laten en het gewoon zonder ‘druk erop’ lekker foto’s te gaan maken. Dan sta ik er natuurlijk al heel anders in – positiever! Dankjewel voor je lieve, motiverende woorden!

  5. Wat een mooie toevallige ontmoeting. Ik herken dat ‘gedoe’ met foto’s wel. Ben zelf een flutfotograaf, haha. Leuk dat Sandra je heeft geïnspireerd.

  6. Stel, nu je het over bloggers ontmoeten hebt vraag ik me iets af wat ik een tijdje geleden ook al bedacht; zou je het leuk vinden om een soort ‘blogging isn’t dead’-meeting te houden? Ik heb het bloggen de afgelopen tijd ook weer opgepakt omdat ik me toch realiseerde dat ik er niet zonder kan, alleen ik spreek nu eigenlijk veel minder bloggers dan twee jaar geleden (omdat iedereen van toen gestopt is, eigenlijk). Dat vond ik eigenlijk ook juist een leuke kant aan bloggen en het werkte inspirerend, dus het lijkt me eigenlijk heel leuk om een keer te gaan lunchen of koffie te gaan drinken met bloggers die het bloggen ook nog steeds leuk vinden ook al studeren (of werken) ze nu. Ik heb dit eigenlijk nog nergens anders besproken haha maar als je het leuk vindt om iets te bedenken of nog bloggers weet die je ook graag wil meeten, @ me! :-)