Random

Comfort escape: optreden en mezelf begeleiden

ZingenIk ga op de donkerbruine stoel zitten, en schuif de microfoon iets dichter naar me toe. Mijn gitaar is klein van formaat, wat ik heel prettig vind (ik houd van mijn gitaar), maar stiekem had ik wel gewild dat hij nu iets groter was. Om me erachter te kunnen verschuilen. Ik voel me blij, maar ook heel kwetsbaar. Zingen is wat ik het liefste doe, zeker voor andere mensen. Maar, mezelf erbij begeleiden is even andere koek. En dan ook nog eigen nummers, èn in het Nederlands. Het is kwetsbaarheid ten top. Het publiek, dat niet zo groot is, zit maar zo’n twee meter van mij vandaan. Ze kunnen elke gezichtsuitdrukking zien, elk zuchtje kunnen ze horen. Het is een intieme setting, en mijn benen trillen. Ik weet dat iedereen dat ziet, en ik hoop ergens dat het niet doordringt in mijn stem. En dan sla ik mijn eersten snaren aan, gevolgd door de eerste noten van mijn liedje.

Ik durf het publiek niet zo goed aan te kijken, maar doe het toch stiekem even. Ik zie de tranen over het gezicht van mijn beste vriendinnetje biggelen, en ik zie Lars diep ontroerd en trots naar me kijken. Papa zit het een filmcamera voor zijn neus, om het op te nemen voor mam & de rest die er niet bij kon zijn. Mijn lieve vriendinnetje Marije, die ook is komen kijken, zit trots als een pauw te glimmen op haar stoel. Na de eerste paar noten zit ik er helemaal in. Ik sluit mijn ogen en vertel de verhalen die ik te vertellen heb. Als ik stop, is mijn lichaam nog lang niet klaar met trillen. Ik krijg een groot applaus, en ga weer zitten tussen mijn songwriter maatjes. Wachten tot ik mijn volgende liedje mag laten horen.

In totaal heb ik die avond drie liedjes mogen zingen. Ze zijn allemaal opgenomen, maar ik weet nog niet of ik ze met jullie durf te delen. Ik kreeg ontzettend veel complimenten – mensen die mij verzekerden dat ik zo veel talent heb, en dat ik er echt wat mee moet doen. Mijn cursusbegeleider (echt ZO’N leuke en lieve man, trouwens) die mij gitaarles wil geven, en ook allerlei andere bijzondere dingen aanbood. Ik durf dat niet te vertellen aan jullie, want ik ben bang dat ik het dan jinx. Het voelt ergens allemaal soms zo unreal.

Ik weet dat ik best wel kan zingen, ik bedoel, anders doe je het lijkt mij ook niet zo, voor zoveel mensen. Ik houd van optreden, ik houd van mensen ontroeren, maar ergens zie ik de waarde van mijn ‘talent’ niet. Mensen kunnen hoog en laag springen, me vertellen hoe geweldig ik ben (of zo), maar in mezelf geloven is wel een dingetje. Ik bedoel: “Die en die kan het toch veel beter?”, en “Ja, maar ja, mijn gitaarspel slaat echt nergens op”. Maar, daar ga ik nu echt mee proberen te stoppen. Al die complimenten, al die trots van mensen om me heen, ik mag dat niet meer zomaar aannemen van mezelf, en er vervolgens niets mee doen. Ze zeggen dat allemaal niet voor niks. En ik houd potverdorie heel erg veel van zingen en mijn eigen muziek maken. DUS.

Nadat mijn ex en ik uit elkaar gingen vorig jaar januari, viel ook ons duo uit elkaar. We zongen samen en traden op – en hij speelde gitaar. En goed ook. Toen dat voorbij was, viel het hele muziekaspect weg voor mij. Want ik kon het niet alleen, en geloofde ook niet dat ik het ooit alleen zou kunnen. Tot ik deze cursus ging volgen. Tot ik gisteren optrad. Er zijn mensen om mij heen waarvan ik weet dat ze het zonde vinden dat ik nu mezelf begeleid, omdat het ‘niet zo goed is’. Ik voel ook dat sommige mensen het een beetje vanzelfsprekend vinden dat ik het nu alleen doe; dat ze niet helemaal door hebben hoe eng dat eigenlijk is. Geloof me – ik vind het heel lastig om mezelf te begeleiden en ik vind het nog lastiger om in mezelf te geloven. Maar I’ll get there someday. En afgelopen woensdagavond was een begin.

Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (14)

  1. Aaah, je mag écht wel trots zijn op jezelf hoor Stella! Enne, ik ben superbenieuwd om eens iets te horen. Moest je ooit beslissen om het op YouTube te delen, stuur me dan zeker een linkje hihi. Ik ben super benieuwd! Liefs :)

    1. Hihi, ik ga even kijken of dat ooit gaat gebeuren. Who knows! Maar ik kan me voorstellen dat je benieuwd bent. Zou ik ook heel erg zijn, hihi. Dankjewel voor je lieve compliment! En heel fijn weekend! (: Liefs!

  2. Woehoeeee, you did it!! En wat fijn dat het zo goed ging en iedereen zo trots op je was <3 Hoop echt dat dit je eerste stapje richting meer zelfvertrouwen hierin is en dat je het misschien wel ietsjes vaker gaat doen? Want ik ben het dus helemaal met ze eens, je hebt talent. Je maakt echt hele bijzondere, eigen liedjes die volgens mij heeel veel mensen kunnen ontroeren. Maar yes, zo goed van je dat je het gedaan hebt! :D Veel liefs!

    1. Joepieeeeeeeeee! Ik ben stiekem wel een klein beetje trots op mezelf. En ik snap heel goed waarom jij graag vaak optreedt want het is ZO leuk. Ik dacht oprecht dat ik het zonder mijn ex niet zou kunnen, of dat het lang niet zo goed of mooi zou kunnen zijn. Maar het viel ZO mee. Ik vond het echt heel leuk en heb echt een beetje meer zelfvertrouwen gekregen. Dankjewel voor alle lieve woorden <3 Veel liefs terug, en fijn weekend!

  3. Wat goed van je dat je indanks alle onzekerheid daar wel mooi hebt gestaan! Dat is echt lef tonen! En weetje… Onzekerheid hoeft helemaal niet slecht te zijn. Het kan je er juist toe stimuleren om nog beter te worden! Zolang je je er zelf maar niet door laat tegenhouden, maar dat heb je niet gedaan. Heel knap!

    1. Dankjewel, dat vind ik echt heel lief van je. En fijn om te horen; doet me goed (: Ik laat me inderdaad niet 100% tegenhouden. Ik voel misschien wel een soort rem, maar ik weet dat ik het ZO graag wil dat dat de onzekerheid overstijgt. Hoera! Veel liefs en fijn weekend alvast!

  4. Wauw, wat heb je dit mooi beschreven. Het lijkt net alsof wij als jouw bloglezers er nu ook een klein beetje bij waren, hihi. Ik weet hoe mooi jij kan zingen en kan niet wachten om je nieuwe nummers te horen <3. Want de vorige keer zat ik stiekem met kippenvel en tranen in mijn ogen. Liefs!

  5. Wauw meid wat ontzettend knap! Op een muziekavond van school zingen (waar het niveau echt niet superhoog ligt) vind ik al bibbereng, laat staan je eigen liedje én jezelf begeleiden. You did it<333

  6. Ik wil heeeeeel graag de opnames horen. Ga je ze online zetten? Echt super gaaf dat je dit hebt gedaan. Olé voor uit je comfort zone komen! Daar gebeuren de leukste (en engste) dingen)