Mondetmoi

Mijn ‘even-een-stapje-terug’ tips

Ik weet niet of jullie het hier en daar al een beetje door de regels door hebben kunnen lezen in de posts die ik de afgelopen maanden heb geschreven, maar ik heb me weleens beter gevoeld in het leven. No worries hoor, er is verder gelukkig niks ergs aan de hand. Soms heb je dat gewoon eventjes, toch? Dat het even jouw time of year niet is – dat alles aan je voorbij lijkt te gaan en al je tijd gaat zitten in dingen die je eigenlijk helemaal niet zo gelukkig maken (hallo eeuwig scrollen op social media en je volvreten met slecht eten). Zeker als je bij alles wat je doet negatieve gedachten over you, yourself and you hebt, wordt het leven er niet leuker op. Ik weet dat deze ‘mindere periode’ ook echt weer over zal gaan en ik probeer vooral niet dramatisch of zielig te doen. ‘Cause there’s no reason for that. Maar, ik moet mezelf wel even een handje helpen om me weer beter te gaan voelen – is my own responsible. En in dit blogje leg ik uit hoe ik dat doe – wie weet heeft één van jullie daar iets aan!

Cliché maar waar: social media foetsie!

Ik heb tijdens mijn weekje vakantie naar Zwitserland alle social media apps van mijn telefoon gegooid. Ik merkte dat ik steeds meer tijd begon door te brengen in gezelschap van Instagram. Ik keek naar de levens van onbekenden, bleef eindeloos staren naar dierenfilmpjes of gluurde bij de buren – zoals dat zo leuk heet. Het heeft me op de momenten zelf nooit echt dwarsgezeten allemaal, maar ik voelde wel dat het eeuwige scrollen me niet gelukkiger maakte. Zeker niet toen ik mezelf steeds vaker begon te vergelijken met dat wat ik zag. Op dit moment staat Instagram alleen nog op mijn werktelefoon, waar ik van mezelf af en toe een blik mag werpen op mijn persoonlijke account. Eens kijken hoe lang ik het vol ga houden en of ik verschil ga merken in mijn mentale gesteldheid! 

Just be gone for a while

Eigenlijk staat dit in lijn met het bovenstaande puntje. Ga gewoon eventjes weg – zowel online als offline. Trek je eventjes terug. Neem tijd voor jezelf. Zeg alle sociale activiteiten die je misschien stress geven of waar je stiekem meer tegenop ziet dan dat je er zin in hebt af. Maak natuurlijk wel tijd voor de mensen of dingen waar je happy van wordt, maar spendeer ook net wat meer tijd aan een wandeling met jezelf, aan een uitgebreide badkamersessie om jezelf een beetje te pamperen of stop wat meer energie in het klaarmaken van je lievelings (of een heel nieuwe!) maaltijd. Trek je simpelweg even terug in je ei en maak dat ei precies zoals jij hem hebben wil! 

Zoek een pauzeknop voor je gedachten

Dit is echt een triljoen keer makkelijker dan het klinkt, uiteraard. Ik worstel ook nog steeds met het vinden van een manier om dit voor elkaar te boksen. Het is hier geen kwestie van minder denken – dat is zo’n beetje onmogelijk voor de grijze massa in onze hoofden. Nee, niet minder denken, maar denken met minder aandacht. De gedachten er gewoon laten zijn; de boel accepteren en je aandacht richten op iets anders. Ik merk bijvoorbeeld dat mijn gedachten ‘uit gaan’ wanneer ik op ga in het maken van muziek of het inkleuren van een kleurplaat (ja, ik doe dat soms). Voor anderen is het misschien het uitvoeren van een flinke work out, maar helaas heb ik me daar nog niet toe kunnen zetten. 

Doe iets wat je nooit eerder hebt gedaan

Als je dan toch bezig bent met meer tijd voor jezelf nemen, ga dan ook eens op onderzoek uit naar dingen die je nog nooit hebt gedaan, maar wel graag eens zou willen doen. Een hele tijd geleden was dat voor mij bijvoorbeeld in een koffietentje zitten met mijn studiespullen en/of laptop. Ik geloof dat ik dit rond 2016 namelijk nog nooit had gedaan, en dat was toen een heel nieuw en groots avontuur voor mij. Hierop volgden mijn taalreis naar Oxford, een weekendje naar Gent in mijn uppie en als klap op de vuurpijl mijn eerste echte soloreis naar Berlijn. Dit zijn natuurlijk allemaal reis-achtige-dingen, maar dat hoeft uiteraard niet! Je kunt ook een keer naar een kringloopwinkel gaan, een vintage markt bezoeken, een Nederlandse stad bezoeken, een lange fietstocht maken – you name it! 

Stop niets weg en daag jezelf uit om dingen uit te zoeken

Je wilt je waarschijnlijk he-le-maaaaal niet zo voelen. Zo stuck, of sip, of gefrustreerd, of gestresst. Er zitten, neem ik aan, allemaal nare gedachten aan vast die je uit alle macht probeert weg te duwen. Maar, weet je wat beter helpt? Juist onderzoeken hoe je je voelt. Het ècht voelen, het onderzoeken, erover schrijven, en nog verder graven terwijl je schrijft. Ik doe dit sinds een tijdje en it works wonders. Stel, je voelt je onzeker in je werk. Schrijf de vraag “Waarom voel ik me onzeker in mijn werk?” eens op en begin met het onderzoek. Schrijf je antwoord uit. Tijdens dit schrijfproces, popt de volgende vraag vast al gauw op. Schrijf die vraag ook weer op, en ga eventjes zo door. Tot je 1. Het zat bent of 2. Tot een conclusie komt. Op deze manier leer je jezelf echt beter kennen en kun je bedenken wat jou gaat helpen om uit deze crazy mood te komen. 

Wat doe jij als je even een stapje terug neemt? Liefs, Stel. 

 

Leave a Comment

Comments (11)

  1. Oh dit is wel herkenbaar hoor na een drukke periode rondom afstuderen en alleen maar druk voelen om dan maar eens aan de slag te gaan. Ik was echt even de draad met mezelf kwijt maar lekker terug in je eitje kruipen en vooral heel lief zijn doet wonderen!

    1. Ja hè? Al moet ik zeggen: te lang in dat eitje kruipen en vervolgens een beetje ‘vereenzamen’ is ook niet het beste plan, hihi. Maar hé, we zijn ‘hier’ allemaal om uit te vogelen wat voor ons werkt. Ik zie het maar een beetje als een ‘leerperiode’, haha :) Liefs!

  2. Heel herkenbaar die dipjes. Ik vind dit wel super fijne tips! Vooral eventjes weggaan van social media maar ook gewoon je even terugtrekken in je eigen bubbel vind ik altijd life savers. Net zoals uitzoeken waarom je je voelt zoals je voelt. Inderdaad niet altijd fijn maar als je weet wat erachter zit is het ook makkelijker om er iets aan te doen. Wat voor mij ook altijd helend werkt: meer naar buiten. Vooral boswandelingen zijn magisch. Ik ga eens in de paar weken met mijn vriend naar het bos en wij hebben daar altijd de meest serieuze gesprekken over hoe we ons voelen, hoe we onze toekomst zien, … Het is niet dat er altijd een oplossing uit komt als ik bijvoorbeeld in een dipje zit op dat moment, maar gewoon eens echt een serieus gesprek voeren en kunnen uiten waar je mee zit werkt ook goed om het wat van me af te zetten. En de frisse lucht is natuurlijk altijd mooi meegenomen ;) Als ik dan terug thuis ben heb ik terug nieuwe energie.

    1. Jaaaa, meer naar buiten <3 Love that! Die had er tussen moeten staan; thanks voor de toevoeging! Ik begrijp helemaal wat je bedoelt. Blij om te horen dat je mijn tips fijn vindt. Liefs!

  3. Ik heb vaak het gevoel dat ik eerst wat ‘rock bottom’ moet bereiken voor ik weer de moed vind om er in te vliegen. Dan crash ik even en dan vind ik wel weer de strijdlust om dingen aan te pakken en ze hopelijk beter te maken. Al zou het natuurlijk beter zijn als ik al op tijd een stapje achteruit zou zetten om van daar dan weer verder te kunnen springen, maar het succesrecept daarvoor heb ik nog niet gevonden. Fysiek afstand nemen vind ik niet zo moeilijk, maar mijn hoofd stilzetten is iets heel anders.

    1. Ja, daar zit inderdaad echt waarheid in! Ik herken dat wel – ik begeef nu best al een tijdje in deze rare ‘mood’ en het lijkt wel alsof ik er in vast zit? Alsof ik eerst inderdaad nog wat dieper moet ‘zinken’ tot het echt genoeg is geweest en ik weer vooruit kan, of zo? Ik snap je dus helemaal! En inderdaad; je hoofd stilzetten is echt één van de moeilijkste dingen in dit leven. We’re all here to learn! Liefs!

  4. Fijne tips Stella! Ik kan soms (vaak?) ook echt struggelen met dit soort gedachten. Wat bij mij helpt is 1) eventjes toegeven aan de misère en 2) daarna tóch proberen mezelf eruit te halen door iets te doen waar ik eigenlijk geen zin in heb maar waarvan ik stiekem weet dat het toch beter voor me is. Ik heb social media niet verwijderd, maar wel een detox gedaan: alle accounts waar ik niet happy van word ontvolgen en juist accounts gaan volgen die je wat opleveren. You got this!

    1. Jep, dat even toegeven is ook altijd goed! Dan ben je het ‘ergste’ even kwijt en kun je daarna ook weer wat helderder zien om het allemaal op te pakken en te verbeteren. Zo ben ik vanochtend, al had ik echt geen zin, toch maar naar de sportschool gegaan. Helaas voelde ik me erna niet ineens fantastisch, maar hé, het is altijd al beter dan niks (: En jaaa zo’n detox heb ik ook gedaan en ik blijf dat ook constant doen. Als ik iets zie en ik denk: maakt dit me nog happy, en het antwoord is nee? Dan ontvolg ik diegene. No hard feelings, maar dan is het gewoon even niet fijn voor mij om te zien. Thanks <3

  5. Wat een mooi artikel, met waardevolle tips. Ik ben zelf door een zware depressie gegaan, en ben nog steeds herstellende hiervan. Ik merk ook dat het me onwijs goed doet om even lekker offline te gaan, of de natuur op te zoeken. En voor mij werkt het heel goed om een piekermoment in te stellen, en dan even alle zorgen op een hoop te gooien, om deze vervolgens netjes op te ruimen.

    1. Oh jeetje, wat heftig.. Wat fijn om te horen dat je nu herstellende bent. Dat zal alles behalve makkelijk zijn. Ik kan me voorstellen dat het je dan echt goed doet om de natuur op te zoeken – ik geloof er echt in dat wij mensen daar ook gewoon voor gemaakt zijn; om ons in de natuur te begeven in plaats van achter schermpjes de hele dag. Piekermomenten, ja! Daar heb ik weleens van gehoord, maar ik heb nog nooit echt geprobeerd het piekeren tot een bepaald moment te kunnen beperken. Misschien moet ik dat toch maar eens gaan proberen. Heel veel sterkte met het herstel en veel liefs!

  6. Ik zit zelf in een intense periode, er gebeurt van alles. Veel toffe dingen, maar er zit ook nog een hele moeilijke periode aan te komen. Ik lees heel veel als ik me rottig voel, omdat ik dan afgeleid ben door verhalen en ander belevenissen dan mijn eigen gedachten. Ook tekenen is een lifesaver bij mij op dat moment. Ik kan daar zo van genieten! Maar ik ben ik minder online te vinden als ik me slecht voel. Dat betekent niet dat het altijd slecht gaat als ik constant offline ben. Soms heb ik het te druk om constant op sociale media te zitten. Ergens is dat wel goed. Ik probeer mezelf dan wat te ontzien en lief te zijn voor mezelf. Want helaas is dat dan het enige dat je kan doen. Zonder zieligheid of dramaqueen te zijn, soms heb je dat eventjes nodig. Daarbij, dat heet zelfcompassie. En geen zelfmedelijden. Er is een verschil tussen die twee ;-)