Mondetmoi

Mezelf opnieuw uitvinden online

Om mijn gedachten op een rijtje te zetten, dat was altijd de voornaamste reden om een blog bij te houden. Ik begon er in 2010 mee, op Blogger. Ik wist nog niets van de bestaande blogwereld, en deed voornamelijk maar wat. Wel hoopte ik dat ik er ooit iets mee kon bereiken, al was het maar dat ik het op mijn CV kon zetten. Om die reden deed ik het overigens in het Engels. Als ik dat nu teruglees, grinnik ik stiekem om mijn pogingen tot grappig zijn. Trust me: je uitdrukken in een taal die niet ‘je eigen’ is, is echt niet niks. Anyways, rond die tijd had ik ook één bepaalde film al meerdere malen gezien. Ik ben de naam kwijt, maar Hilary Duff houdt daar een online dagboek bij. “Ik. wil. dat. ook.”, galmde het toen door mijn hoofd. En het resultaat daarvan is wat mijn eerste, Engelstalige blogje werd. Een online dagboek, waarop ik deed alsof ik het meest interessante leven ooit had. Ik knutselde uuuuren aan Blogger om iets leuks van de lay-out te maken en struinde het hele internet af naar de mooiste plaatjes om bij mijn schrijfsels te plaatsen.

Langzaamaan begon ik het mensen te vertellen, en lazen zij mee wat ik allemaal beleefde in Amerika (in 2013) en hoe ik mijn eerste studiejaar ooit vond. Ik volgde toen nog de studie International Communication Management. Ironisch als het was, kreeg ik toen zo veel met Engels te maken (internationale studie, volledig in het Engels dus) dat ik ineens geen zin meer had in de taal. Ik wilde mezelf ècht uit kunnen drukken – ‘echte’ dingen schrijven. Zo ontstond Mondetmoi, in november 2013. Na een jaartje fanatiek allerlei rubrieken bedenken, Glimlachmomentjes in het leven roepen en iedereen mee laten genieten van mijn hersenspinsels, stapte ik in 2015 over op WordPress. Toen kreeg ik ook mijn eigen hostingpakket en URL. Trots als een pauw plaatste ik het ene na het andere artikel, en begon ik het ‘echte bloggerleven’ te leven. Behalve het geld dan, dat heb ik er nooit mee verdiend. Maar, ik was er wel ont-zet-tend veel mee bezig en maakte ook echt vriendinnen online, waarvan ik er nu nog steeds een paar zie en spreek (luv <3).

Mijn liefde voor schrijven groeide en groeide, en ik kreeg vaak te horen dat ik een unieke schrijfstijl had. Glimmend zat ik dan naar mijn laptop te staren; stralend, omdat ik zo blij was met mijn eigen stukje internet als uitlaatklep. Totdat (ja, die voelde je aankomen hè?) ik me een aantal dingen begon te realiseren/bedenken. 1. Er zijn zo ontzettend veel blogs, wat maakt de mijne nou uniek? 2. Iedereen kan het lezen. Ook mensen waarvan ik liever niet wil dat ze het lezen. Ik ben zo open – straks weet iedereen alles van mij, vind ik dat wel oké? 3. Mijn foto’s zijn lelijk. Ik stapte over op ‘leuke achtergrondjes’ met een tekstje erbij (wie kan zich dat nog herinneren jongens?) en daarna op stockfoto’s. Heel blij dat die bestaan, maar ik irriteer me er nog altijd mateloos aan dat ik niet mijn eigen foto’s kan of durf te gebruiken. 4. Ik merkte dat andere bloggers het honderdtriljoen keer beter deden dan ik. Zij groeiden, kregen aanbiedingen om samen te werken met bedrijven/merken, hielden ook netjes hun Instagram en Facebookpagina’s bij; het hele plaatje. Waarom deed ik dat niet? 5. Er ontstond tegenzin. De motivatie ebde langzaam weg, en ook de inspiratie was al gauw spoorloos verdwenen. Alles was al gedaan. Ik wilde niet het zoveelste artikel schrijven met fijne notitieboekjestips, waarom in bad gaan heerlijk is, hoe je moet ontspannen in het leven en hoe ik mijn to do lijstjes maak. No offense to iedereen die daar wel over schrijft, maar ik had gewoon niet het gevoel dat ik daar nog origineel in kon zijn.

En nu dan? Nou, inmiddels heb ik een nieuwe telefoon (met belachelijk mooie camera) en een (bij)baan als content marketing manager aan de haak geslagen. Ik begin vandaag aan een content marketing training en zit weer volop met mijn hoofd in het internetleven. En ik geniet er zo van; dingen creëren online is echt wel een passie. Misschien zijn er wel duizenden mensen die er beter in zijn dan ik, ja. Maar ik heb het enthousiasme, de liefde, de motivatie. En geldt dat niet ook voor bloggen? JA. Ik heb het enthousiasme, de liefde, de motivatie. En het zal echt niet zo zijn dat mijn volgersaantallen ineens gaan groeien, of dat mijn blog ineens een heel succesvol iets wordt. Als ik er zelf maar weer zoveel plezier uit kan halen als ik vroeger deed.

Wat vinden jullie van de (eigen) foto? Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (8)

  1. Stel, je foto is net een stockfoto dus héél mooi! :D En je foto’s in je weekoverzichtjes waren ook altijd heel leuk! Mijn foto’s zijn niet heel wauw, maar ik vind het wel leuk om er mee bezig te zijn en ik vind ze zelf mooi dus ik deel ze gewoon. Ik denk dat je die drempel eens over moet gaan en dat het dan makkelijker wordt om tevreden te zijn met je foto’s. Of ja, je moet niets hé natuurlijk ;) haha.

  2. De eigen foto vind ik heel erg tof! Ik vind eigen foto’s altijd heel erg leuk. En wat heb je een leuk artikel geschreven! Het is zo belangrijk dat je er plezier in hebt en dat straal je altijd uit in je artikels, daarom vind ik het altijd zo leuk om te lezen.
    Ik herken het wel dat je eigen blog vergelijkt met anderen, maar ik denk dat je eigen identiteit, fotografie/schrijfstijl of enthousiasme je juist uniek maakt. <3
    Liefs,
    Evelien

  3. Je bent hartstikke uniek joh! Je schrijft heerlijk en jouw mijmeringen zijn die van jou. En dus totaal niet hetzelfde als van die honderdduizenden (miljoenen?) andere bloggers. Ik word altijd heel erg rustig van jouw teksten, dus ik hoop ook dat je blijft schrijven hiero! En ik vind het een super mooie foto! Kan zo tussen die profi stock foto’s, maar dan issie van jou!

  4. Hee Stel, ik heb net eventjes bijgelezen en als er iets is waar je echt trots op kan zijn, is het wel op jezelf en je blog hoor! Die foto bovenaan is zó mooi gemaakt, ben er helemaal verliefd op! En ook op je schrijfstijl en je persoonlijkheid, ik vond ons dagje samen afgelopen zomer nog altijd een heel fijn moment om aan terug te denken. Je gaat dat super goed doen op je nieuwe baantje, daar ben ik zeker van! ze moeten wel fan zijn van jou en je krullenbol :D Enne, van die lezersaantallen etc, niet druk om maken hoor! Je krijgt super fijne reacties, en da’s toch een stuk fijner dan die cijfertjes! Heel veel liefs uit België! :D

  5. Gewoon doorgaan :) Je foto is hartstikke leuk en daar is niks mis mee. Je doet het ook niet voor mij of voor anderen: je doet dit voor jezelf. Tenminste, zo zie ik het bloggen. Tuurlijk zou het leuk zijn als ik mijn geld kon verdienen met bloggen, maar ik zie niet in hoe, zonder mijn lezers te exploiteren. En dat wil ik niet.
    Dus blijft het een hobby. Voor de lol. Zonder verplichtingen.

  6. Die foto is heel erg leuk! Ik zou denken dat hij zo van het internet gegrabbelt is ;) En je blog, je bent zo jij. Houden zo! Zo lang je er plezier, liefde en je eigen persoonlijkheid in kunt steken ben je goed bezig!