Mind and soul

Lekker (allitererend) levenslessen leren

Wattie watten? Ja, allitererend. Oftewel: woorden gebruiken die met dezelfde medeklinker beginnen. Stijlfiguren les één met Stella de taalmiep, meld u nu aan en krijg er gratis stomme grappen bij. Anyways, ik ben wel heel andere lessen aan het leren tegenwoordig. Levenslessen, noem ik die. Dingen waarvan ik wel al wist dat ze zo waren, maar het nooit eerder zo sterk gevoeld had. Of ‘meegemaakt’ überhaupt. Bijzonder? Ja, vind ik wel. Blogwaardig? Maybe not, want eigenlijk is het (naast misschien zweverig voor sommigen) wel heel persoonlijk. Toch wil ik erover schrijven, want ik wil 1. Geen blad voor de mond nemen, 2. Me nergens voor schamen en 3. Ik ben ook een open boek in het offline leven, so why not be myself on here?

Les 1: Immateriële waarde > materiële waarde

Spaar jij ergens voor? Of heb je weleens heel hard gespaard en vervolgens iets ontzettend moois gekocht? I did. Ik kocht een nieuwe laptop. Een dure. Zo eentje met een stuk fruit erop. Sinds april is dat ding in mijn leven en ik ben er echt heel happy mee. Voor mijn werk zit ik vaak in een horecagelegenheid te werken. Jullie weten geloof ik inmiddels wel waar ik werk, dus ehh naja, daar. Een collega was twee weken geleden zo lief om mij een kop thee te brengen. Deze thee stond op een schoteltje en had daarom niet de stabiliteit die je een vol glas hete thee toewenst. Je voelt hem natuurlijk al aankomen: ik stootte de thee om en mijn laptop kon helaas niet zwemmen. Alles ging ontzettend snel en ik heb geloof ik goed gehandeld. Ik ben daarna meteen naar de winkel gegaan waar ik hem gekocht had en daar hebben ze me goed geholpen. Hij is zo snel mogelijk naar het service centre gestuurd, maar op moment van schrijven (bijna twee weken later) weet ik verder nog niks. Blijkbaar gooien meer mensen thee over hun laptops en is het bij de reparatie centra een drukke boel. Ik was verdrietig, geschrokken en baalde gewoon on-wijs. Zoiets kan gebeuren en ik had simpelweg dikke vette pech. Liegen tegen de verzekering doe ik niet, dus ik ga gewoon opdraaien voor de volledige kosten van de reparatie. Ai..

De levensles? Later die dag kreeg ik te horen dat iemand die mij ontzettend mega super dierbaar is naar het ziekenhuis was geweest. Er was een week eerder iets gevoeld wat vreselijk verkeerd kon zijn, maar het bleek niks. Toen wist ik het zeker: die dag ben ik met mijn neus keihard op de feiten gedrukt en heb ik me dondersgoed beseft dat gezondheid boven ALLES gaat. Dan maar hoge reparatiekosten: I don’t f-piep-cking care.

Les 2: Liefde is loslaten

Zonder in detail te treden, is dit een levensles die ik ook in de afgelopen weken geleerd heb. Met sommige mensen in je leven kun je een heel bijzondere band hebben – eentje die eigenlijk niet in woorden te vatten is. Jij begrijpt het, die andere persoon begrijpt het; dat is genoeg. No words needed. In het verleden wilde ik me het liefst aan dit soort mensen vastplakken; ze elk moment van de dag bij me hebben. Maar, soms wil of kan die andere persoon dat niet – heeft hij of zij een andere keuze gemaakt en kruisen de eerder gekruiste paden elkaar niet langer. Ik realiseer me nu (en voel ook echt) dat je zo’n bijzondere band niet kwijt kunt raken; zelfs niet als je hem niet onderhoudt. Kwaliteit is belangrijker dan kwantiteit en het feit dat je zoiets al met iemand deelt en/of gedeeld hebt, is in mijn geval al genoeg om mij een warm, blij en ontzettend dankbaar gevoel te geven. Liefde is loslaten, vertrouwen hebben en geloven in ‘everything happens for a reason‘.

Les 3: Je kunt niet meer doen dan je best 

Ik ben op dit moment al een paar maanden ‘in dienst’ bij mijn huidige werkgever. Het ene moment zie ik het als een leuk bijbaantje (16 uur in de week) waar ik de kans krijg om veel te leren, maar het andere (en de meeste) moment(en) zie ik het als mijn volledige carrière, voel ik me mega verantwoordelijk en wil ik constant laten zien dat ik ‘het heus wel kan’. Ik ben bang om fouten te maken, bang om niet genoeg te doen, en niet goed genoeg te zijn in wat ik dan wèl doe. Ik heb het gevoel dat iedere drol mij kan vervangen, omdat wat ik doe ‘iedereen toch kan?’. Mijn contract gaat een keertje aflopen en ik heb geen idee of deze verlengd zal gaan worden. Het ene moment denk ik hints te krijgen die in de richting ‘ja’ wijzen, het andere moment kan ik me ECHT niet voorstellen dat ze me willen houden en ben ik al aan het nadenken wat ik dan in hemelsnaam erna moet gaan doen. En you know what? Dat zie ik dan wel weer. Voor nu is dit leuk, en als ik niet mag blijven, dan is dat ook een gevalletje ‘everything happens for a reason‘ en komt er weer wat anders leuks en uitdagends voorbij waar ik heel happy mee ga zijn. Ik geniet er nu van, doe mijn uiterste best en ik zie wel where life takes me.

Wat heb jij de laatste tijd geleerd van het leven? Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (9)

  1. Ahhh, mooiii! Enne, levensles nummer 3 is enorm herkenbaar en ik vrees dat die ook altijd zal blijven. Maar gelukkig kun je jezelf op een gegeven moment prima op waarde schatten en weet je dat er hoe dan ook iets nieuws op je pad komt. Of iets leuks op je pad blijft.

    1. Ja he? Ik ben er stiekem ook een beetje bang voor. Ik hoop ergens dat het met ervaring minder wordt – dat je dan merkt van “aha, ik kan inmiddels dit en dat en ik ben dus echt wel van waarde” en dat je daar niet meer zo erg aan twijfelt? Ik doe iets waar ik niet bepaald voor gestudeerd heb en ook al vind het leuk om elke keer van alles te leren; ik heb ook het gevoel dat ik daardoor een minder ‘goede’ positie heb, omdat ik nog aan het leren ben en zelf niet veel kennis kan toevoegen. Of zo. Ik ben heel benieuwd inderdaad, wat er op dat pad gaat komen/blijven (:

  2. Levensles numero 3!! Dat is echt degene die ik zooo erg vast probeer te houden nu! Ik studeer weer en ik combineer het met werk en dat is soms zóveel stress, want ik wil alles goed doen en laten zien dat ik het ‘heus wel kan’ inderdaad, en niet teveel nee zeggen want ik heb nog een tijdelijk contract – en ik vind het meeste van mijn werk ook gewoon heel erg leuk! – en dan komt die studie er nog bij en en en …. Zo maakt mijn brein dus ook zinnen/woordenbrij, haha :)
    Ik heb wel geleerd dat je niet meer kan doen dan je best! Je hebt het vet mooi verwoord, precies zoals ik het ervaar!

    1. Oef, het klinkt als een drukke boel! Maar gelukkig wel een leuke en heel leerzame drukke boel. Ik snap precies wat je bedoelt. Het blijft ook gewoon lastig om echt te vertrouwen op het feit dat je het heus wel kunt allemaal en dat ze je echt niet zomaar kwijt willen daar, etc. Wat stoer trouwens, dat je weer bent gaan studeren. Heel veel succes daarmee, en met je werk, en dankjewel voor je lieve reactie <3!

  3. Herkenbaar! Ik heb ook een keer een heel glas water over mijn nieuwe Macbook heengegooid, jaaren geleden. De geen-geld-uitgeef tip: meteen uitzetten en 3-4 dagen in een grote bak met rijst laten staan. Rijst absorbeert vocht. Ongeveer 8 jaar later gebruik ik deze Macbook nog steeds.

    En wat loslaten betreft: helemaal mee eens :) Laat het maar gebeuren. Overigens geloof ik niet echt dat loslaten definitief is als de band echt oprecht speciaal is. Ik heb nu al vaker meegemaakt dat mensen opnieuw (soms na zelfs 7 jaar) mijn leven weer inkomen en dat het dan eigenlijk nog 10x meer bijzonder is. Dus inderdaad, lekker loslaten en groeien (en elkaar later weer terugvinden om alle avonturen aan elkaar te vertellen ;)).

    Ik zal ook duimen voor je werk!

    1. Oef, had ik dat dan maar eerst geprobeerd.. Ik heb meteen in paniek de winkel gebeld en zij lieten me uiteraard meteen overgaan op de betaalde methode. Ik duim gewoon heel erg dat wat zij doen ook gaat helpen. Mocht het mij ooit nog eens overkomen, dan ga ik zeker doen wat jij beschrijft. Thanks voor de tip! (: En jep, helemaal waar. Ik denk ergens ook wel dat dit zo speciaal is dat het in ieder geval nooit meer weg zal gaan – of we er nou wat mee gaan doen of niet. Ik spaar alle avonturenverhalen vast op, hihi (; Dankjewel, dit fijne positieve verhaaltje zorgt ervoor dat ik me er nog ‘geruster’ in voel! Veel liefs <3

  4. Levensles nr3.. Ik herken je gevoel. Willen blijven werken waar je graag werkt en wat je graag doet, maar nooit zeker zijn van een plaatsje. Story of my life. Of toch wel een beetje. Anyway, ik hoop dat het voor jou positief uitdraait. I thump for you ;) (prachtig engels, hé :p )