Mind and soul

Hoe begin ik met een schone lei

Een vrij lang tijdje geleden (ergens in oktober – huh wauw, ik had even niet door dat het al zo lang geleden was) schreef ik een artikel over nieuwe start momenten, en hoe gek ik daar op ben. Dat gevoel heb ik nog steeds. Ik denk dat dat een gevalletje ‘aard van het beestje is’; dat ik altijd affiniteit zal hebben met een maandag, een begin van een nieuwe maand, de start van een nieuw seizoen, de eerste schooldag na de zomer, een nieuw levensjaar, een nieuw kalenderjaar, you name it. Zo’n dag waarop je denkt: “Zo, en vanaf nu gaan we het allemaal anders doen”. Nu weten jullie vast uit ervaring, net als ik, dat je dan vervolgens vaak maar een dag of drie volhoudt. Althans, ik. Niet met alles hoor, maar met dingen waar ik moeite mee heb, heb ik de neiging om het toch snel weer op te geven. Leg ik de lat dan te hoog? Maybe. Goed, ik wilde er in ieder geval weer eens over schrijven. Om het een en ander op een rijtje te krijgen en uit te pluizen. Zijn jullie dan getuige van. Leuk he?

Alles gaat goed, maar..

Jep, het leven lacht mij toe. Het is heus: Ik heb oprecht niks, noppes, nothing, nada te klagen. Dat weten jullie, want ik schreef daar nog over laatst. (Deze keer is laatst wel echt laatst, like, een aantal dagen geleden). Maar, er is nog wel één dingetje waar ik moeite mee heb – waar ik tegenaan hik en me ontzettend aan irriteer. En dat is, jongens en meisjes, de manier waarop ik met mijn lichaam omga. Ik weet dondersgoed dat ik me beter voel wanneer ik mainly gezond eet, af en toe sport en genoeg water/thee drink. Maar, sinds een maandje of eh twaalf (?) zijn alle remmen los. Ik weet ineens niet meer hoe ik maat moet houden en mezelf onder mijn kont moet schoppen of juist tegen moet houden. Ik sport hooguit één keer in de week (en voer dan voor mijn gevoel intens weinig uit daar in die sportschool) en eet elke dag wel iets slechts. De ene dag is een zak kroepoek (cassave, mjam) en de andere dag is het een hele bak Ben & Jerry’s. Waarom? Geen idee. Daarnaast is mijn gehele eetpatroon van de leg. Lunchen doe ik nooit op een normale tijd, en ontbijten met yoghurt? Neuh, danku. Over yoghurt gesproken: op stage (Yoghurt Barn, voor degenen die dat nog niet weten) eet ik dan dus wel yoghurt, maar dan met chocola en stroopwafel en dat soort ongein. Ook niet bepaald voedzaam, dus. Bottom line hier is: Mijn lichaam en mijn fysieke gesteldheid wegen lang niet op tegen hoe ik me vanbinnen en mentaal voel. Snappie? Er klopt gewoon iets niet. Het ene krijgt een 8.5 (of zo) en het andere blijft ergens op een mager 5.5-je steken.

Dus hoe verander je dat dan?

Het liefst zou ik gewoon lekker even met een schone lei beginnen. Even mijn lichaam resetten en het gezonde leven weer oppakken. Maar, waar heb ik dat leven laten liggen? Hoe zijn al die zakken chips toch weer mijn leven binnengedrongen? En waar haal ik die motivatie vandaan om weer eens op de crosstrainer te springen thuis? I mean, hij staat er gewoon; ik kan er best even een half uurtje op gaan staan, daarna nog wat oefeningen doen en hatsikidee: work out is done. Maar nee. Neeeee, Stel blijft lekker op haar luie bips zitten met haar laptop (ahum en chips ahum) voor haar neus want “o ja, er moet ergens komende maand wel een onderzoek af”. Onzin. Flauwekul. Lariekoek. Ik ben gewoon lui, en daar irriteer ik me aan.

Er is vast niemand met de gouden tip

Ik kan elke blog afgaan, elk positief afvalboek doorspitten (Lees: waarbij je gewoon aangespoord wordt om op een leuke manier weer lekker gezond te gaan eten en meer te bewegen. Ben het to-taal niet eens met je lichaam willen veranderen vanwege de onhaalbare maatstaven van de maatschappij en/of het hele crash diet idee, etc. Geen zorgen dus.) en elke fitgirl-Instagram-feed bekijken, maar de enige manier om verandering te brengen in deze situatie is door het ‘gewoon te doen’. I know that. Dus, wat een Stella dan doet is: er eerst uitgebreid over nadenken, vervolgens een plannetje maken, erover schrijven (in deze fase zijn we dus nu aanbeland) en dan wachten op de maandag. Of een nieuw jaar. Of mijn verjaardag. Of de eerste van de maand. En hé, laat die eerste van de maand nou net in aantocht zijn. Let’s go!

Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (8)

  1. Ahh ik heb wel de gouden tip! Of nouja, misschien was het alleen voor mij de beste uitvinding ooit: mijn fitbit. Ik heb mijn doel altijd op 10.000 stappen staat, en als je voor je werk de deur niet uit hoeft is dat best veel. Maar het ‘dwingt’ me om dan toch elke dag te gaan wandelen (soms 1x lang, soms 3x kort). Ik ben absoluut geen sporter (soms loop ik een tijdje hard, soms een paar maanden niet), maar op deze manier hoef ik niet van elk handje chips wakker te liggen én heb ik geen vervelende kwaaltjes meer omdat nooit uit m’n stoel kom. En o ja, buitenlucht vind ik ook een groot voordeel. Ik ben redelijk fanatiek in het halen van dat doel (soms iets te 🙈), want die cijfertjes motiveren me gewoon heel erg. Al bijna twee jaar nu! Dus ja, voor mij was dat de gouden tip! Wel even een uitgave, maar het werkt echt veel beter dan de stappenteller op je telefoon en jep, ik ben gewoon fan ;-) succes met je zoektocht!

    1. OEH! Ik heb er dus ook zo een, maar heb hem nooit (meer) om! Ik heb een Flex, geloof ik. Met die leuke lampjes die dan gaan branden als je dichter bij je stappengoal komt. Ik moet zeggen dat ik die echt was vergeten en dat ik dit een HEEL goed plan vind. Ik wandel al best regelmatig, dus ik denk serieus dat dit wel extra motivatie zou kunnen zijn om nog meer te wandelen! Thank you voor de tip <3

  2. Oh dit vind ik héél herkenbaar! Ik eet ook élke dag wel iets wat eigenlijk niet oké is om elke dag te eten :p ben nu gisteren weer begonnen met sporten nadat ik een foto van mezelf zag van 7 jaar geleden. Ik ben nog altijd slank hé maar toen was ik nog slanker als in ik had minder vetjes en ik dacht woooow dus nu moet het wel echt anders. Voor echt. Ik ben gewoon begonnen. Dat startte met Youtube openen op m’n televisie en een filmpje zoeken. En toen dacht ik: komaan gewoon gaan. Sportkleren aan en hup. En het voelt echt wel goed als ik dan klaar ben en dan vraag ik me af waarom het zo verdomde moeilijk is om het vol te houden. Nu ja, ik ga ook nog wel een plan opmaken en foto’s nemen enzo want ik wil het wel graag volhouden deze keer.
    Ik las dat je gewoon best kleine dingetjes kan aanpassen. In plaats van twee keer als tussendoortje een koek te eten, 1 koek vervangen door fruit. In plaats van een extra stukje vlees, extra groentjes nemen. Zo’n dingen. Dus ik probeer nu altijd fruit te eten bij mijn ontbijt want ik krijg te weinig fruit binnen hoor anders. En nu probeer ik als tussendoortje een appel te nemen. It’s long road maar ja ik ben wel echt gemotiveerd nu. We’ll see how it goes :)
    Veel succes en plezier met jouw zoektocht alleszins want eigenlijk moet het gewoon ook leuk zijn hé.

    1. Wat goed van je, lekker bezig! You go girl! Dit motiveert mij dan ook wel weer. Dan denk ik: Als zij het kan, kan ik het vast ook! En jij doet het gewoon, dus ik moet mezelf ook maar eens een schop onder mijn kont geven. Ik heb dus op 1 januari ook foto’s gemaakt, maar inmiddels zie ik er juist minder slank uit dan op die foto’s, hahaha. Dus er gaat iets niet helemaal de goede kant op (; Maar thanks voor je tips, heb ik echt veel aan! Liefs!

  3. Ja, joe. Dit ben ik dus ook. Enne, je hebt mijn blog gelezen dus je weet dat ik geen pasklaar antwoord heb, haha. Draaaamaaa. Ik ben dus net met een collega/vriendin accountability-partner (ofzo) geworden. Wat dat inhoudt? Nou, we willen allebei meer bewegen en gezonder eten. En daar spreken we elkaar dus op aan. Dus als de één op kantoor ‘McDonaldddds’ schreeuwt, moet de ander zeggen: ‘NEEEE, dat mag niet, weet je nog!’. Dat een beetje. Dus ik hoop dat dat gaat helpen. En ik heb een langetermijndoel voor mezelf gesteld en ik merk dat ik dat doel dusdanig belangrijk vind, dat het me iets (iiiiets en niet altijd) gemotiveerder maakt. Want idd, ik voel me soms ook gewoon 180. Alleen omdat ik niet gezond kan eten en niet weet hoe ik moet bewegen.

    1. Jup, ik herkende mezelf ook echt ZO in jouw blog! (As usual wel). Oe, dat klinkt ook echt goed! Ik heb dat ook een tijdje gedaan met een vriendinnetje van mij, maar zij is dus wel echt sportief dus zij moet meer mij accountable houden dan ik haar, hahahaha. Maar misschien kan ik haar wel weer zover krijgen om dit even te doen voor elkaar; is wel echt een goede stok achter de deur! Thanks voor de tip, verrie fijn <3

  4. Heel herkenbaar. Inmiddels zit ik qua calorieën per dag wel weer wat beter. Maar vraag niet wat die calorieën inhouden. Mijn favoriete ontbijt op dit moment is een gesuikerde donut. Hoog tijd om weer een beetje gezonder te gaan eten, maar het gaat lastig. MyFitnessPal is wel een handige app voor wat bewustwording vind ik, maar uiteindelijk moet je het zelf doen.