Hersenspinsels

The next step?

Deze kraaloogjes kijken me vaak ondeugend aan. Meet Mika – onze huispoezel. Ze is ongeveer vijf maanden oud, en officieel de kitten van mijn huisgenootje Clementine. Zij heeft haar in huis gehaald (uiteraard met onze toestemming), en sindsdien woon ik met nòg meer plezier in ons kleine, roze huisje. Miek brengt een hoop gezelligheid. En ja, ook een aantal krassen op onze handen, armen en voeten. Ze is heel druk en speels, en ziet onze bewegende ledematen nog weleens voor speelkameraadjes aan. Ze vindt trouwens het water van de douche ra-zend interessant, maar eronder staan? Ho maar. (Natuurlijk). Een huisdier maakt een huis ècht nog meer een thuis, vind ik. Maar nu vraag je je misschien af, wat heeft dat te maken met deze vage titel? Goed. Dat zal ik eens even uitleggen.

Ik woon nu al bijna vier jaar in Leiden. Het ene jaar had ik het er erg naar mijn zin, het andere jaar voelde ik me erg alleen en kon ik ‘mijn draai’ niet helemaal vinden. Het laatste jaar zit er alleen nog maar een stijgende lijn in. Mijn kamertje voelt echt als thuis, de verwarmingsperikelen in ons huisje zijn deze winter wonder boven wonder verdwenen (lees: ik zit niet meer elke avond te rillen van de kou) en mijn huisgenootjes zijn naast roomies ook echt vriendinnen. We proberen regelmatig samen te eten of filmavondjes te plannen – al gaat dat met drukke agenda’s niet altijd even goed, hihi. En dan natuurlijk Mika, die de boel allemaal nog een stuk leuker maakt. Leuk, leuk, leuk allemaal.

Toch is er naast dit alles weinig wat me in Leiden houdt. Mijn sportschoolabonnement loopt ergens eind dit voorjaar af, en dan kan ik in principe vertrekken. Wil ik dat dan? Ja. Eigenlijk wel. Ik wil ontzettend graag the next step: een eigen plekje. Of iets delen met iemand. Ik ben zo goed als ‘student af’, en na vier jaar in een kamer van vijftien vierkante meter te verkeren, en een badkamer te hebben waar de wc een halve meter van de douche (slechts gescheiden door een gordijn) te vinden is, wil ik stiekem wel graag op zoek naar wat groters, wat ‘volwasseners’.

Wat me tegenhoudt? Al het fijne wat ik hierboven noemde. Ik ben gaan geloven, en ook daadwerkelijk gaan voelen, dat ‘thuis’ meer een gevoel is dan een plek. En het is lastig om dat gevoel mee te nemen naar een nieuwe stad en een nieuwe woning. Ik ben zo gelukkig waar ik nu zit. De enige redenen zijn eigenlijk: dat ik toe ben aan iets nieuws, dat ik graag in Den Haag zou willen wonen (omdat ik daar werk, mijn collega’s er ook wonen en omdat dit ook weer net wat dichterbij de plaats is waar mijn ouders wonen en waar ik vandaan kom, bijvoorbeeld) en nou ja, het ‘iets meer luxe’ ding (geloof me, ik ben echt snel tevreden, maar ons kleine huisje hier in Leiden valt praktisch uit elkaar zo ‘niet bijgehouden’ is het). En ook al zijn dat heel gegronde en goede redenen – ik durf niet zo goed. Ik ben bang het thuisgevoel kwijt te raken, mijn draai in Den Haag helemaal niet te kunnen vinden en/of een verkeerde keuze te maken en niet meer terug te kunnen.

Wat zouden jullie doen? Ben ik stiekem echt benieuwd naar. Waarom wonen jullie op de plek waar jullie wonen, en vinden jullie verandering wat dat betreft ook zo eng? Voor nu bekijk ik het zo: Ik let goed op, houd internet goed in de gaten, heb wat lijntjes uitgezet, maar het heeft alles behalve haast. Ik voel me goed waar ik nu zit, en dat gaat boven alle luxe die ik nu ‘mis’. Ik weet ergens ook wel zeker dat het uiteindelijk allemaal op zijn pootjes terecht komt – dat ik echt naar een fijne plek kan gaan verhuizen als ‘de tijd rijp is’. Trust the process.

Liefs, Stel.  

Leave a Comment

Comments (11)

  1. Ik zou inderdaad gewoon rustig kijken. Als er iets voorbij komt dat goed voelt en bij je past, dan komt dan de tijd van beslissen. Wat je zelf zegt: Er zit geen haast achter. Succes!

  2. Volg je gevoel en denk er vooral rustig over na! Ik heb de eerste drie jaar van mijn studie op campus gewoond tussen al mijn vrienden in een eigen studio, echt een luxe positie, maar na mijn bachelor moest ik daar helaas uit. Toen heb ik tijdelijk in een heel vies en onpersoonlijk studentenhuis in onderhuur gezeten voor 4 maanden, en nu woon ik in een veel fijner studentenhuis met grote eigen en gemeenschappelijke ruimtes, prima voorzieningen en twee heel leuke huisgenootjes. Hoewel het niet zo mooi en nieuw is als mijn eigen studio is het wel veel schoner en fijner dan mijn vorige huis en vind ik huisgenoten hebben echt heel leuk en gezellig! Ik begrijp heel goed hoe veel invloed een fijn thuis heeft, dus ik hoop dat jij ook een oplossing vind :)

    1. Wat fijn dat je nu wel in een schoon en gezellig huis woont – het klinkt alsof je het er erg naar je zin hebt! Ik moet zeggen – nu ik zo op moment van typen lekker in m’n kamertje zit en kaarsjes aan heb, en denk aan mijn wandeling door Leiden vanmiddag, dat ik extra happy ben met mijn huidige woonsituatie. Ik denk echt dat ik pas weg zal gaan als het 1. Helemaal goed voelt en 2. Ik ook zeker weet dat ik het financieel kan redden. Lief van je dat je zo’n uitgebreide reactie schreef, thank you! Liefs!

  3. Zoals je zegt is het een gevoel en niet echt een plek. Als je zorgt dat je je plekje fijn aankleed met dingen waar je écht dat fijne gevoel van krijgt, dan komt het wel goed :) verandering is soms goed en dichter bij je ouders ook (hihi :D). Maar het is inderdaad wel spannend dus doe gewoon op je gemakje. Misschien dat het idee wat meer ruimte krijgt als je allemaal leuks vind? Je hoeft het niet te overhaasten hé en je voelt het vanzelf als iets echt Stella is.

  4. Ik zit op kamer in Leuven en dat zal nog wel een tijdje zo zijn aangezien ik hier nog 3 jaar studeer. Soms vraag ik me wel af of ik terug naar huis zou gaan na het studeren maar ik denk het niet. Ik zou gewoon kijken naar een leuk plekje voor jezelf en als het je aanspreekt dan zal je het wel merken. Zoals je zei geen haast. Liefs

  5. Maar Stel, toen je naar Leiden ging was je ook bang dat je je daar niet thuis zou voelen toch? En dat voel je nu wel! Dus als je naar Den Haag gaat komt dat gevoel ook. Althans dat denk ik ;) Want soms moet je het ‘gewoon’ doen en zien waar het schip strandt. Weet je dat ook weer en heb je dat ook geprobeerd. Kijk naar je tattoo, dat is ook super goed uitgepakt! En pakt het niet goed uit, dan weet je dat ook weer en ga je op zoek naar een nieuwe plek. Niet het einde van de wereld. Maar goed, dat is mijn advies ;) (dit is totaal geen aanval he, gewoon wat ik denk en blijf je in Leiden wonen dan is dat natuurlijk ook super fijn!) XXXX

    1. Helemaal gelijk heb je Kar! Maar ik moet zeggen dat ik toen ik naar Leiden ging wel een beetje dacht: “Oooooh maar dit is een kamer en hier slaap ik dan doordeweeks – een soort logeren, hihihih”. Plus: Ik ging daar heel onbezonnen in. Nu weet ik hoe lastig het is je ergens anders thuis te voelen dan ‘thuis thuis’. Maar, ik weet nu ook hoe goed ik ben (eigenlijk) in voor mezelf zorgen en een mini-huishouden runnen. Dus aan de ene kant heb ik nu meer kennis en vertrouwen om er inderdaad een succes van te maken, van dat verhuizen en ergens anders een thuis maken, maar aan de andere kant houdt het feit dat ik daar waarschijnlijk wel echt ga ‘wonen wonen’ (en niet meer elke keer terug naar pap en mam enzo, niet meer dat logeeridee) het wel echt een grotere stap. Thanks voor je lieve woorden <3 Voelde helemaal niet als aanval hoor, hihi.

  6. Den Haag heeft geweldige wijken om te wonen. Voordeel is dat je vlakbij Scheveningen en Kijkduin woont. Ook de binnenstad is geweldig met al haar leuke restaurants en winkels.
    Ach en als het niet bevalt dan verhuis je weer… ;-)

  7. Snap heel goed dat je bang bent dat je niet op je plek zal zijn in een andere stad of een ander huis. Hier hebben we het natuurlijk al even over gehad dinsdag! Het is en blijft ook lastig en je zal nooit van te voren weten hoe de verhuizing uit gaat pakken. Wat ik wel weet ik dat je uiteindelijk wel een heel fijn plekje gaat vinden! Of dit nu alleen is of met iemand anders, dat komt vanzelf wel goed. Het is in ieder geval wel heel fijn dat je je nu toch wel thuis voelt in Leiden. Gewoon, voor nu. Misschien straks in Den Haag? Je ziet het wel! Je bent in ieder geval lekker bezig met alvast een beetje om je heen te kijken en dat is al een stap in de goede richting, toch? Er komt vanzelf iets op jouw pad terecht wat perfect voor jou is, daar geloof ik in!

  8. Heel erg herkenbaar. Ik ben heel tevreden in mijn eigen appartement in Utrecht. Maar ook bij mij nadert er een next step, waar ik aan de ene kant erg aan toe ben. Aan de andere kant heb ik last van koudwatervrees. Mijn vriend en ik willen gaan samenwonen en dat zal zijn in… Antwerpen! De praktische details moeten we nog uitvogelen. Maar ik vind het nu al spannend. In mijn eentje zou ik niet voor deze stap kiezen, hoewel Antwerpen me heel leuk lijkt. We zullen zien hoe het uitpakt!