Hersenspinsels

Als je haar maar goed zit, toch?

Dit gaat een lastig schrijfsel worden. Niet alleen omdat ik het gewoon een lastig onderwerp vind, maar vooral omdat ik diep van binnen weet dat het ding dat ik nu ga adressen er eigenlijk helemaal niet toe zou moeten doen. Dat wilde ik van tevoren even gezegd hebben. Gezondheid is geluk in een algemene sense is het allerbelangrijkste dat je kunt hebben in je leven, en dat heb ik. Beide. Ik ben gezond en heel gelukkig. Tòch is er iets wat me elke dag dwarszit. Iets dat voor sommigen van jullie misschien wel een reactie als “Najaaaa stel je eens niet zo aan” of “Huh wat een onzin, anderen hebben een veel vervelendere situatie dan jij”. Daar geloof ik ook zeker in – en ik weet ook ergens diep van binnen, nogmaals, dat dit echt tussen mijn oren zit. Waar ik vroeger ontzettend onzeker was over mijn lichaam (wat de afgelopen jaren godzijdank is afgenomen, waardoor ik echt heel veel beter in mijn vel zit), ben ik dat nu over niets minder dan: mijn haar.

Ik heb van mijn twaalfde tot mijn twintigste (ongeveer) een volle bus krullen gehad. Maar, mensen die mij in real life kennen en ook al sinds die tijd, kunnen beamen dat de structuur van mijn dras-tisch veranderd is de afgelopen jaren. De krul is er zo goed als uit. En dat zit me best wel dwars. Mijn flinke krullenbol paste bij mij – het klopte. De sluike lokken die nu vaak wat ontevreden langs mijn gezicht bungelen, voelen niet ‘van mij’.

Ik had een ont-zet-tende bad hair day als mijn haar ook maar een béétje zat zoals het nu praktisch altijd zit. En van dat idee kom ik maar niet af. Ik loop naar mijn mening elke dag rond met zogenaamd bad hair en doe het daarom altijd maar in een knot op mijn hoofd. Dan zie ik het niet is zit het me ook niet in de weg. Toch voel ik me dan minder ‘af’ als ik zou willen. Ik wil me graag vrouwelijk voelen, met mooie volumineuze lokken.

Dat die krullen niet meer terugkomen, is oké. Kan ik helemaal mee dealen. Ik moet alleen leren accepteren dat mijn haar gewoon anders valt nu – dat het er simpelweg anders uit ziet, maar niet per se minder mooi. Ik wil er gewoon weer helemaal happy mee zijn. Most of the time in ieder geval. Het liefst wil ik weer een manier vinden om mijn haar leuk te kunnen doen voor een feestje, zodat het gebeuren op mijn hoofd me niet zo onzeker meer maakt.

Nogmaals: ik ben me ervan bewust dat sommige mensen helemaal geen haar hebben. Dat er allerlei aandoeningen zijn die ik godzijdank niet heb. Ik heb dus eigenlijk, als je het objectief bekijkt, echt NUL reden om te miepen. Maar, onzekerheden zijn er nu eenmaal. Door hierover te schrijven probeer ik het uit te spreken, om het vervolgens achter me te laten. En misschien lees jij dit nu en denk je: “Hé, ik ben ook hartstikke onzeker over mijn haar, blijkbaar ben ik niet de enige!”. Of zo.

Ik wil het vanaf nu in ieder geval achter me laten. Op moment van schrijven ben ik vanochtend naar de kapper geweest. Ik hoopte me daarna heel goed en blij te voelen, maar helaas bleef dat gevoel een beetje uit. Mijn haar is voor het eerst geverfd, trouwens. Ik wilde graag een paar tinten donkerder, maar de kapster adviseerde me juist lichter te gaan; een kopertint. Dit zou beter bij mijn gezicht en mijn huidskleur passen, which I get. Maar op dit moment weet ik het allemaal niet zo – of ik het wel echt een succes vind. Aan mijn lengte is ook niet veel veranderd, wat ook een advies was. Ik had het misschien wel wat korter gewild; iets meer pit. Maar, gelukkig kan ik daar altijd nog wat mee doen, toch?! Haar is maar haar – het groeit weer aan als je het afknipt en er is een hele hoop mogelijk.

Vanaf NU besluit ik dan ook om niet meer te miepen over mijn haar. Er zijn duizenden dingen belangrijker en ik vind het zonde om elke keer als ik in de spiegel kijk teleurgesteld te zijn door zoiets oppervlakkigs. Mochten jullie nog tips hebben om te dealen met dit soort onzekerheden, let me know. “Niet aanstellen” mag ook, maar dat weet ik dus al.

Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (11)

  1. Haa, dan was ik dus toch juist met m’n gok! Ik denk dat dat nieuwe kleurtje je heel leuk staat, spijtig dat we nog geen preview kregen, hihi. Hoe dan ook, ik snap je krullengedachten wel. Ik heb nooit die mooie bos krullen gehad als jij had, maar merk dat ik de laatste jaren veel meer moeite moet doen om er toch iets van mooie slag in te krijgen. Inderdaad heel erg wennen. Hoe dan ook, weet dat ik je haarstijl echt wel leuk vind! En dat het misschien vooral in je eigen hoofd zit <3 Liefs!

  2. Ik snap heel goed dat je ervan baalt! Het is ook wel een enorme verandering als je de foto’s zo ziet, echt heel maf! Wel vind ik dat het je allebei echt supermooi staat.

  3. Ik las de titel van deze blog en toen dacht ik echt gaat deze blog echt hierover!? Dit is echt zooo herkenbaar voor mij. Heb laatst ook erover nagedacht om een blog hierover te schrijven en eigenlijk precies met die insteek die jij ook geeft: er zijn ergere dingen in de wereld, dat weet ik, maar tóch zit ik hier mee. Bij mij is ’t wel iets anders, ik ben altijd al ontevreden met mijn haar geweest en letterlijk obsessed met kijken naar andermans haar, dus is dit al jaren zo nu. Alles geprobeerd: paardenshampoo, voedingssupplementen, dagelijks mijn hoofd op z’n kop masseren… You name it! Het blijft gewoon een futloos bosje dat als ’t ook maar een beetje langer wordt al afbreekt. Heb dit weekend mijn zusje mijn haar weer een stukje laten knippen en krijg hier en daar wel een complimentje, maar ik voel me weer helemaal kort-pittig. Ben nu ook op dat punt van proberen te accepteren dat dit het is en minder te obsessen over al het “perfecte” haar in de wereld, haha.

  4. Oh, ik snap je wel hoor! Vroeger had ik echt wel krullen, maar de laatste jaren is daar nauwelijks nog iets van te merken. Daar heb ik ook nog steeds niet helemaal vrede mee, dus ik begrijp je gedachten heel goed. :)

  5. Hè, wat toevallig! Tijdens de lunch vandaag spraken mijn collega’s en ik over hoe erg haar je uitstraling en kledingstijl kan beïnvloeden. Ik heb altijd al heel dun, springerig haar gehad en heb daarom ook een vrij speelse kledingstijl. Serieuze or hele sexy outfits maken me onzeker, omdat mijn haar daarbij altijd zo kinderachtig oogt. Ik kan me dus juist heel goed voorstellen dat een verandering in je haar vervelend is, omdat het wellicht niet bij je stijl of uitstraling past. Hopelijk vind je binnenkort een kapsel waarbij je meer ‘jij’ bent :).

  6. Hee Stella, wat goed dat je hier een artikel over hebt geschreven, juist omdat je er zo onzeker over bent. Super sterk van je! Ik heb ook zo rond mijn 12e een flinke bos krullen gekregen, en ik kan me helemaal voorstellen wat je bedoelt: mijn grote bos krullen is toch een groot deel van mijn identiteit, het past bij me, en als ik een complimentje krijg gaat het 9 van de 10 keer over die flinke bos haren van mij. Toen ik aan de pil ging, is dit echter een tijdje drastisch minder geworden en op een gegeven moment zei een vriendin “ja, je hebt eigenlijk meer gewoon slag”. Nou, ik kon wel janken. Ondertussen ben ik iets meer dan 2 jaar terug gestopt met de pil en heb ik een spiraaltje genomen, en wat heeft dat een verschil gemaakt! Ik was dan ook benieuwd of je rond je 20e iets qua hormonen/anticonceptie iets anders bent gaan doen, toevallig? Ook de curly girl methode heeft bij mij heel erg geholpen, niet zo zeer om meer krullen te krijgen, maar vooral om liever te zijn voor mijn haar waardoor het ook sterker werd. Misschien kun je daar eens naar kijken? Begrijp me niet verkeerd: ik vind je hoe dan ook prachtig, je haar is hartstikke mooi en je uitstraling is sowieso geweldig, maar ik weet ook dat een haarbos een belangrijk deel van je persoon kan zijn. Vandaar deze “tips”, maar nogmaals: je bent super mooi precies zoals je bent. Je bent hartstikke goed bezig Stella! :) Liefs

    1. … en het is meteen een hele spreekbeurt geworden. Oeps. Ik zou hem bijna als deel van m’n thesis kunnen gebruiken ;) Sorry voor het extra leeswerk!

      1. Hahaha, ik vind het juist super lief en fijn zo’n hele spreekbeurt, dankjewel! Fijn dat je het zo goed begrijpt (: Ik ben, nu je het zegt, wel rond mijn 18-19e van pil veranderd.. Hmmm.. Ik dacht er sowieso al aan om na mijn afstuderen te stoppen met de pil. Ik heb ‘m niet echt meer nodig en slik hem al bijna 10 (!) jaar! Ik durf alleen geen spiraaltje te nemen daarna, denk ik. Zodra ik weer anticonceptie ‘nodig heb’, zeg maar (; Ik heb daar ZO veel horrorverhalen over gehoord.. Maar goed, elk lichaam is anders natuurlijk! Ik denk in ieder geval wel dat het met hormonen te maken kan hebben ja, maar of het stoppen met de pil mijn haar weer laat krullen? No idea! En ik heb inderdaad van die methode gehoord. Ik heb het ook een tijdje geprobeerd, maar ik kreeg er alleen maar heel zwaar en vet haar van. Misschien gebruikte ik niet de juiste conditioner? Ik weet het allemaal niet, haha. Maar in ieder geval super bedankt voor het meedenken <3 Mocht ik straks echt met de pil stoppen en er verandert vervolgens iets aan mijn haar, dan ga ik daar zeker over schrijven!

        1. Ah gelukkig maar dat je de ellenlange reactie wel fijn vindt! Ik voelde me al zo’n stalker, haha. Ik zou natuurlijk ook niet met zekerheid durven zeggen of je je krullen weer terugkrijgt als je met de pil stopt, maar ik weet wel dat hormonen echt een enòrme impact op je hele lichaam hebben. Ennn het is natuurlijk altijd belangrijk goed te overwegen wat je qua anticonceptie zou willen en fijn zou vinden! Wat ik al zei: je bent hoe dan ook prachtig, en je haar ook, dus daar hoef je het echt niet voor te doen. Wat de curly girl method betreft, het is inderdaad even uitvogelen of het werkt en wanneer het dan gaat werken, met welke producten. Het bezorgt mijn haar in ieder geval al vele jaren veel goeds! Mocht je ooit nog tips over de methode willen, twijfel dan niet om me te vragen, ik help je graag! :) Oh en, mocht je erover gaan schrijven, dan ben ik heeeel benieuwd! Liefs, Maudy

  7. Ben een beetje laat met reageren maar ik snap je ook! Niet dat ik ooit krullen had en nu niet meer hoor maar ik droom echt van heel lang haar maar mijn haar valt gelijk heel slap langs mijn hoofd als het langer wordt. Ik vind het echt geen zicht. Ik zit altijd in een soort van dilemma: korter of laten groeien omdat ik weet dat korter beter staat maar ik wil zoo graag lang haar. Haha. Ik heb me er nu recent ook over gezet dat het maar gewoon korter moet dus ik ga volgende maand ook nog eens naar de kapper om het te laten knippen én kleuren want ik wil net heel graag weer koper in m’n haar ^^ (Trouwens, als je het graag donkerder wilt, zou ik dat gewoon laten doen. Ze kunnen toch ook wel een donkere tint vinden die mooi past bij je huid? Denk ik dan. Maar ik ben geen kapper natuurlijk.)

  8. Volgens mij moet het niet uitmaken dat andere mensen grotere problemen zouden kunnen hebben dan jouw onzekerheid over je haar. Dan zou je nooit eens je hart kunnen luchten en zoiets kan ook gewoon heel k*t zijn. Ik heb weleens gelezen dat de structuur van je haar elke 5(?) jaar kan veranderen. Misschien komen je krullen wel weer terug? Of anders misschien de kapper vragen om leuke passende kapsels? Laagjes, pony? Permanent :’), naja das misschien niet de oplossing. Ben wel benieuwd hoe het jou los staat trouwens!
    Zelf heb ik ook moeten accepteren dat kort haar gewoon beter staat. Ik heb dan veel meer volume in m’n haar. Hoewel m’n lange haar echt heilig voor me was, heb ik het toch laten knippen omdat het altijd als zo’n futloze dweil langs m’n gezicht hing. Geen spijt van overigens. :) Hoop dat jij ook iets kunt vinden dat je bij je past!