Mind and soul

Get it girl: kwaliteit versus kwantiteit 

Kwaliteit versus kwantiteitLaatst had ik een heel goed en fijn gesprek met de boyfriend (Lars, dus). Ik liep de laatste paar maanden vaak vast in mijn eigen gedachten. Ik vond namelijk dat ik niet genoeg deed. En als je niet genoeg doet, dan zit vaak alleen op je kamertje en denk je na over alles wat beter kan en ‘moet’ in je leven. Zo één ben ik er. Ik ben er ten eerste achter gekomen dat ik echt mensen om me heen nodig heb. Daarom vind ik in een cafeetje studeren ook veel fijner dan alleen op mijn kamertje. Anyways, het gesprek ging over dat ik eigenlijk juist wel heel veel doe. Als jullie naar mijn Glimlachmomentjes kijken, dan zien jullie de ene koffiedate na de andere staan. Ik vroeg me hardop -aan de telefoon met Lars, dus- af waarom ik dan alsnog het gevoel had dat ik niet helemaal happy was met de gang van zaken. En Lars gaf me een ontzettend fijn inzicht, wat ik graag met jullie wil delen.

Het gaat echt om kwaliteit

Toen ik gedachtenloos aan het opnoemen was wat ik allemaal wel niet voor leuks deed in mijn leven (van die dingen waar je geluk uit hoort te halen en van hoort te ontspannen) wees Lars me op het feit dat het niet gaat om kwantiteit. Het zit hem niet in de hoeveelheid van ‘voor jou zingevende en gelukkigmakende’ dingen die je doet, maar in de mate waarin een gebeurtenis dat voor je doet. Volgen jullie het nog? Ik kan bijvoorbeeld echt nog heel lang ‘teren’ op de fijne zondag die Lars en ik samen hadden vorige week. Dat was echt een kwalitatief fijne middag voor mijn geluksgevoel. En dat kwantiteit versus kwaliteit is natuurlijk ook met meerdere dingen zo. Vriendschappen, bijvoorbeeld. Ik heb liever drie hele goede vriendinnen waar ik echt goed mee kan kletsen en waarmee ik echt op één lijn zit, dan een hele woonkamer vol mensen op mijn verjaardag, die ik eigenlijk allemaal maar heel oppervlakkig ken. En daar ben ik mij altijd al bewust van geweest. Maar, waarom wil ik dan ‘meer, meer, meer’ als het gaat om dingen doen?

Stilzitten is niks voor mij

Weet je wat ik denk? Dat ik vlucht in ‘het dingen om handen hebben’. Ik ben, zoals ik al eens schreef, echt helemaal niet goed in niks doen en alleen zijn. Soms wel hoor, maar steeds vaker merk ik dat ik erop uit wil. Met mensen om me heen. Ik heb een hekel aan op de bank tv kijken de hele avond. (Nee, ik kijk ook bijna nooit meer dan één aflevering van een serie). Ik kan echt niet langer dan een uur geconcentreerd op mijn kamertje zitten studeren zonder me compleet ellendig en alleen te voelen. Ik heb graag mensen om me heen, en een doel voor ogen. Badderen vind ik bijvoorbeeld he-le-maal het einde, maar ik ben altijd wat aan het lezen als ik in bad zit. Het echte stilzitten kan ik eigenlijk alleen in de auto of in de trein: als ik naar buiten kan kijken en weg kan dromen naar een andere wereld. Maar verveling, het gevoel vast te lopen en/of geen doel te hebben zijn echt mijn grootste vijanden. Daar word ik nou oprecht depri van.

Why tell me why

Waarom dat is? Ik heb werkelijk geen idee. Ik denk soms dat het door mijn enigskind zijn komt. Dat ik mij vroeger als kind al zo vaak zelf heb vermaakt (wat altijd prima ging, ik heb een hele fijne en leuke jeugd gehad en verveelde me bijna nooit), dat ik nu denk: “Toedeloe, mijn zelf-vermaak-energie is op, ik wil dingen doen met fijne mensen om me heen”. Of zoiets. Maar, het kan natuurlijk ook te maken hebben met onrust uit bijvoorbeeld onvrede over mezelf. Ik vind bijvoorbeeld al snel dat ik lui ben, of dat ik nutteloos ben als ik ‘niks’ doe. Maar heel eerlijk gezegd: who cares, eigenlijk. Ik ben gewoon iemand die graag dingen doet. En waarom zou ik dat eigenlijk willen veranderen? Nou ja, dat wil ik eigenlijk wel veranderen, omdat het in het leven ten eerste goed voor je is om soms even niks te doen, en omdat het ten tweede HEEL vervelend kan zijn voor mezelf èn voor anderen om me heen als ik me zo snel verveel.

En dan de tips 

1. Houd een to do list bij van ALLE dingen die je in je leven -oeeeeh serieus dit- nog wil of moet doen. Een soort enorme lijst waar je uit kan putten op een moment dat je niet zo snel weet what to do. Als ik bijvoorbeeld een verveelmoment heb, dan ben ik mega chagrijnig –confession– en heb ik eigenlijk ook weer nergens zin in (hoe paradoxaal dat ook is). Maar, je kast opruimen of je kamer stofzuigen zijn ook oplossingen tegen verveling. Dus: Niet meer zeuren over verveling als er nog punten zijn op je ‘grote’ to do list die echt moeten gebeuren. Wat is erger: verveling, of je belastingaangifte doen? HM?

2. Probeer niet om anderen verantwoordelijk te stellen voor jouw anti-verveelproject. Het is niet een ander zijn of haar verantwoordelijkheid om jou te entertainen als je jezelf even niet onder je kont kunt (ahum wil) schoppen. Ik merk dat ik hier een aardig handje van heb, en dat is niet eerlijk. Het eerste wat je moet doen om jezelf te leren vermaken, is accepteren (jemig, wat is dit eigenlijk zweverig) dat je dat toch echt ZELF moet doen. You, yourself and you en niemand anders. Als je dat geaccepteerd hebt, kijk je er (volgens mij) al met heel andere ogen naar. En je mindset veranderen in positieve zin, is echt het beste wat je kunt doen met ALLE nare dingen in de wereld. (Oké niet alle, maar wel van dit soort first world problems).

3. Een dankbaarheid en realisatie dingetje: Schrijf al je leuke afspraken en dingen op in je agenda. En geef die een bepaald kleurtje. Ik geef bijvoorbeeld alle leuke dingen een blauw sterretje. Als ik dan naar afgelopen week kijken, dan zie ik dat ik maandag ging eten met mijn huisgenootje, dat ik dinsdag veel tijd heb doorgebracht met mijn beste vriendinnetje, etc. Dat laatste was spontaan, maar ik heb het toch als een soort afspraak in mijn agenda gezet. Dat geeft een goed overzicht van alle leuke dingen die ik doe, en hoe weinig tijd ik eigenlijk spendeer aan ‘niks doen’. Ik mag van geluk spreken dat ik zo veel leuke dingen KAN doen. (En mijn Glimlachmomentjes helpen hier natuurlijk ook heel erg aan mee, aan dit dankbaarheidsproces).

Lijken jullie hierin een beetje op mij, of juist totaal niet? Ben benieuwd! Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (6)

  1. Ik hou persoonlijk wel heel erg van alleen zijn. Niet van stilzitten trouwens, maar soms heb ik dagen dat ik er aan het eind van de dag achter kom dat ik gewoon níks nuttigs heb gedaan. Daar kan ik dan flink van balen. Dat ik niks doe komt ook doordat mijn hoofd een enorm chaos is, ik ben totaal kwijt wat ik allemaal nog moet doen voor studie en zo.

    Tip 3 is zeker een goede. Ik heb een boekje waar ik “leuke dingen” in schrijf (al schrijf ik tegenwoordig wel sporadisch) en het is altijd leuk om dat terug te lezen. Geeft me nieuwe energie.

  2. Wat mij altijd heel erg helpt om te beseffen wat een leuke dingen ik doe, zijn mijn wekelijkse fotodagboekjes! Daardoor onthoud ik meer :)

  3. Mooi Stel! <3 Ik merk dat nu ik me best blij voel en gelukkig ben, dat het steeds gemakkelijker gaat om nóg meer blije momenten te zien en te voelen. Het voelt een beetje als een vicieuze (POSITIEVE) cirkel, waardoor blijheid alleen maar meer blijheid wordt. Ofzo.

  4. Ooh die kleurtjes in de agenda is zo’n goed idee! Dan valt het juist meer op dat er iets fijns zit aan te komen, hihi. Ik ben iemand die niet altijd mensen rond me nodig heb en ben dan ook veel meer voor kwaliteit dan kwantiteit. Natuurlijk zou ik het fijn vinden als ik en m’n vriendinnen wat sneller een datum kunnen vastprikken, maar sowieso is het altijd fijn om elkaar te zien. Mooi artikel Stel! liefs :)

  5. Die kwaliteit boven kwantiteit, daar ben ik het helemaal mee eens. Ik kan ook lang teren op iets leuks haha, en ik vind alleen zijn ook helemaal niet erg. (Introvert hierzo..) Het lijkt me alleen maar erg druk om heel veel vrienden en sociale contacten te hebben, je moet ze tenslotte allemaal bijhouden (erg hè, dat ik zo denk :’)) Heel fijn artikeltje weer! X

  6. Hier herken ik me wel een beetje in hoor! Ik vul mijn vrije tijd de laatste maanden ook steeds liever met mensen, alsof dat betekenisvoller is dan ‘alleen’. En nuttiger ook, omdat je investeert in sociale contacten en kan zeggen ‘ja toen was ik met die en die!’. Op zich vind ik het niet erg om op mijn kamer te zijn in mijn eentje, want bloggen of even aan school werken of gewoon na een dag met mensen alleen zijn vind ik wel chill, maar soms ben ik ‘gewoon’ alleen en dat bevalt ook niet altijd even goed. Zo’n lijstje maken met dingen die je kan doen is echt wel een goede tip, of bijvoorbeeld bewuster je alleentijd inplannen: dat je, als je weet dat je een dag echt veel alleen gaat zijn, van tevoren al nadenkt over wat je gaat doen zodat je je op dat moment niet opeens hoeft te vervelen of rot hoeft te voelen. Mijn agenda houd ik inderdaad ook wel goed bij, zodat je kan zien wat je eigenlijk wél allemaal doet op een dag. Dat is sowieso al een heel goede, ook als je je een beetje onnuttig of onproductief voelt: alles wat je doet opschrijven. (Oh en misschien kun je ook gewoon een kat nemen, die van mij ligt atm op m’n buik te slapen terwijl ik met m’n laptop in bed zit :’) )