Lifestyle

Levenslessen van de laatste maanden (deel uno)

Je bent jong en je wil, eh, leert wat. Een hoop, in mijn geval. Een lifeblog, zo zou ik mijn stukje internet het beste kunnen omschrijven. Als mensen vragen waar ik dan ‘in heeeemelsnaam over schrijf’ (begrijpelijk, het is ook allemaal ingewikkeld jongens), dan zeg ik vaak dat ik ‘gewoon’ over mijn leven schrijf. Over wat ik allemaal meemaak en ontdek en vind en ga zo maar door. Nu bedacht ik me dat ik de afgelopen maanden echt heel wat stappen heb gezet. Op persoonlijk vlak, maar ook wat betreft ouder worden (lees: een poging tot volwassen zijn) en wat ik nu eigenlijk belangrijk vind in het leven. En dan begrijp je wel dat de link snel gelegd is: Daar wilde ik eens over schrijven. Zodoende. Komt ‘ie.

Het is heel waardevol om ‘alleen’ te leren zijn

Dit is de meest serieuze van het lijstje. Van mijn 17e tot mijn 22e had ik verkering, zoals dat zo lief heet. Ik heb inmiddels twee exen (rotwoord dit), die ik gelukkig beide nog heel lief vind en wat allemaal oké is afgesloten. Ik was altijd heel bang voor het alleen zijn – het single zijn. Ik ben niet het type dat ‘het single leven gaat leven’ (zoals je dat dan noemt), en ben echt een sukkel voor de liefde. De grootste misschien wel. Maar ik merk dat ik juist heel blij ben dat ik op deze leeftijd leer hoe ik mijn eigen hachje kan redden. Sociaal gezien. Ja, ik zit avonden alleen op de bank en er is niemand die me knuffelt als ik in bed lig. En nee, dat is niet altijd (eigenlijk nooit) leuk of gezellig. Maar ik leer nu ook om echt mijn eigen plan te trekken; om niet volledig afhankelijk te zijn van een ander wat mijn zelfvertrouwen, sociale leven of algemene geluk betreft!

Het is echt waar: onzekerheden veranderen als je ouder wordt

Toen ik 17 was, had ik de grootste moeite met mijn uiterlijk. Als ik er wat aan had kunnen doen, had ik dat gedaan. En eerlijk gezegd deed ik er ook alles aan om maar zo min mogelijk vetjes te hebben. Of ik daar gelukkiger van werd? Nee. Inmiddels heb ik gelukkig ècht geleerd dat geluk niet in de kilo’s zit. Al kijk ik nog steeds niet heel graag naar mezelf als ik half bloot rondhobbel, ik huil er niet meer om. Ik kijk er realistischer naar, en bedenk er altijd bij dat dit het lichaam is dat ik heb gekregen en dat ik ontzettend blij mag zijn dat het gezond is! De onzekerheden die ik tegenwoordig vaker heb, zijn heel anders. ‘Dieper’. Zoals of ik de juiste keuzes maak, of ik het allemaal wel ga redden in het volwassen leven, of ik wel een goede vriendin ben, waar ik in hemelsnaam wil wonen, waar ik ooit de liefde van mijn leven moet vinden en of ik dan wel goed genoeg voor hem ben. Dat soort dingen.

Het is zinvol om je financiën bij te houden

Ja ja, jullie horen het vast vaker, maar dit is ECHT waar. Vanaf september ben ik per ‘uitgave categorie’ bij gaan houden wat ik uitgeef, en waaraan precies. Een aantal dagen geleden heb ik daar de gemiddelden van berekend, zodat ik nu een overzicht heb van mijn (gemiddelde) uitgaven per maand. Dat geeft heel veel rust. Ik raak namelijk nogal snel in de stress (hadden jullie vàst niet van mij verwacht, ahum) als ik het gevoel heb dat ik te veel aan het uitgeven ben. Nu weet ik dat ik het allemaal keurig doe, en er helemaal niks aan de hand is als ik zo door blijf gaan. Succesful adulting!

Met wie je werkt is belangrijker dan waar je werkt

Kijk, na-tuur-lijk moet je iets doen wat je leuk vindt. Maar of je je werk leuk vindt, hangt voor een heel groot deel af van de mensen waar je mee werkt. Als er een ochtend is waarop ik echt geen zin heb en me even sip voel, kan dat gevoel ècht omgedraaid worden door mijn collega’s. Het team waar ik mee werk is ZO gezellig en hecht. We hebben altijd een leuk kletspraatje te maken zodra daar natuurlijk tijd voor is (het is en blijft horeca en de gast gaat altijd voor!), en we slepen elkaar met bemoedigende woorden door de drukke, lange dagen heen. Het is ‘maar een bijbaantje’, maar ik heb hier wel echt geleerd dat je collega’s je ‘baan maken’.

Liefs, Stel. 

(Bron)

Leave a Comment

Comments (8)

  1. Woehoe, goed bezig hoor!! Heel fijn om die dingen eens op een rijtje te zetten lijkt me, en ik vind het ook heel leuk om te lezen. Want veel herkenbaarheid, natuurlijk. Dat van het uitgaven bijhouden zou ik eindelijk ook eens écht moeten doen, fijn dat het je zo heeft geholpen. En het klinkt sowieso alsof je gewoon echt super erg groeit en volwassener wordt en ik vind het zo leuk om dat proces van ons allemaal te zien en mee te maken! Liefs uit Laos:)

    1. Uhu! Al denk ik soms wel: “Stel, wat een onzin, dit weet toch iedereen al?”. Maar ik kan het dan toch niet helpen om er een blogje over te schrijven en het te delen, haha. Ja dat is oprecht heel fijn, geeft zoveel rust! Ja, ik heb ook echt het gevoel alsof het hele volwassen worden en ‘op eigen benen staan’ het laatste half jaar in de hoogste versnelling staat! Er zijn best veel dingen aan het veranderen en de overgang van studeren naar werkend komt ook steeds dichterbij en AAAH. Ik vind het een heel eng idee om naar de volgende levensfase te gaan, maar ook wel ergens heel cool. Of zo. Heel veel liefs terug uit Zwitserland (:

  2. Die laatste levensles…echt hoor! Ik heb op allerlei plekken gewerkt, maar ik was in mijn vorige baan zooooo ongelukkig. Ik kon niet opschieten met mijn collega’s. Op persoonlijk vlak was het ok (wel super afstandelijk), maar op zakelijk vlak konden we het gewoon niet vinden. En nu zit ik op een plek met de beste collega’s en ik ben daar zoo blij mee. Dan maakt het werk bijna niet meer uit!

    En ik heb pas op mijn 28ste alleen leren zijn. Zat daarvoor ook altijd in relaties en woonde eigenlijk bijna altijd samen. Toen ik op mijn 28ste er ineens alleen voor stond, met mijn (toen nog) twee katjes, was dat wennen. Maar ergens ook heel fijn omdat ik nu weet dat ik ook prima alleen kan zijn.

    Mooie lessen hoor!!!X

    1. Ja echt he?! En dan heb ik het nog ‘maar’ over mijn bijbaantje. Als ik het daarbij al zo belangrijk vind, zal het bij mijn komende carrière (#zovolwassen) al helemaal een ding zijn! Wat heerlijk dat jij nu gewoon een plek hebt gevonden waar je happy mee bent, en dat je collega’s zo leuk zijn. YAY! Ja, nou, ik schreef dat heel stoer maar stiekem heb ik er best veel moeite mee. Voel me soms echt ‘unloveable’. Meneer 1 en meneer 2 (denk ik, weet ik niet zeker) hebben alweer een nieuw iemand, en ik zit hier een beetje te zitten. In m’n up. En ook al is het stoer en leerzaam en alles – ik mis toch wel het hebben van een maatje. Maar ik heb vertrouwen – komt vast goed allemaal! Lieeeefs X

  3. Zo fijn om dit weer eens in een rijtje te zien! Het is erg herkenbaar, dat vind ik fijn.
    Ik heb die onzekerheden over de juiste keuzes maken en dat soort dingen ook, terwijl ik inderdaad toen ik zestien/zeventien was met héél andere dingen bezig was. Dat helpt ook: dingen gaan voorbij en wat je nu nog heel lastig vind, kan zomaar ineens makkelijker worden – of na een tijdje.
    Ik merk ook dat mijn collega’s mijn werk vaak ook veel leuker maken; ik werk in het onderwijs en soms is het gewoon erg druk – zoals deze en volgende week – en als ik dan moe ben is er altijd wel een collega met wie ik daar even over kan kletsen, want we zitten allemaal in hetzelfde schuitje. Of een leerling maakt ineens een leuke opmerking, dat is ook goud!

    1. Jeei! Fijn om te horen dat je die herkenbaarheid prettig vindt! Ik ga nog een deel dos schrijven, dus ben benieuwd of die ook weer herkenbaar worden, haha. Ja, dat is een mooie; het is fijn om je te realiseren dat dingen ook weer voorbij gaan en makkelijker worden met de tijd. En oefff, kan me zo goed voorstellen dat het onderwijs zo zwaar is. En dan is het inderdaad fijn om te kunnen leunen op mensen die in hetzelfde schuitje zitten. Zo kunnen jullie elkaar motiveren; super fijn! Liefs!

  4. Heel interessant om te lezen van iemand anders. Ik schreef een soortgelijk iets met mijn Geheimen van het Volwassen Leven en vond het wel fijn om daar eens bij stil te staan. Ik vind al jouw lessen heel herkenbaar. Dat van je collega’s klopt ook gewoon super hard. Als mijn collega’s niet zo lief waren geweest, was ik veel sneller weg gegaan op mijn vorige werk.

  5. Mooi lijstje Stel! En absoluut niet te standaard om te delen. Ik deel vooral het puntje ‘financiën bijhouden’; ik durf het vaak alleen te doen als ik net gewerkt heb (want bang dat het ‘confrontrerend’ is) maar uiteindelijk kom ik vaak gewoon goed uit en is het juist een hele opluchting om het overzichtelijk te hebben. Ik zei pas ook tegen een vriendin dat ik eindelijk m’n financiën weer eens had gedaan en toen keek ze me aan alsof ze water zag branden maar eh ja, precies wat jij zegt, ik raak gewoon snel in de stress als ik het idee heb dat ik veel uitgeef en nu kan ik dat rationeel relativeren. En het voelt inderdaad wel heel volwassen en wijs haha.