Lifestyle

Het ‘met beide benen op de grond’ stappenplan

Soms heb je van die dagen waarop je je opgesloten voelt in je eigen hoofd. Mijn gedachten zitten dan gevangen tussen het ‘huidige leven’ en het ‘leven dat geaspireerd wordt’. Oftewel: Alles wat in het nu niet fijn is, wordt boos aangekeken en alles wat ik in de toekomst graag zie gebeuren, wordt op een voetstuk gezet. Volgen jullie me nog? Voorbeeldje: Ik heb op dit moment niet echt een ritme. Mijn planning ziet er elke week anders uit, en verandert soms zelfs op de dag zelf nog honderd keer. Er is geen ritme, geen regelmaat. Althans, weinig. Op dit moment vind ik dat heel vervelend; het maakt me onrustig. Voor de toekomst zie ik mezelf elke dag keurig op hetzelfde tijdstip opstaan, een fijne ochtendroutine hebben met gezonde ontbijtjes, even wat yoga, nooit meer opstaan met hoofdpijn, en als het even kan heb ik natuurlijk ook een geweldig fijn appartementje met grote ramen en zon en een leuke vriend waar ik naast wakker word en.. Ja, mijn hoofd draait overuren en ik realiseer me, vanuit de ‘nu-positie’, maar al te goed dat ik (nog?) lang niet ben waar mijn toekomstbrein wil zijn. En dat resulteert dan weer in sippigheid. 

In mijn leven voelt het soms alsof ik tussen periode x en periode y zit – in een soort tussendingetje waarin niks echt een doel of een richting heeft. Een beetje stuurloos voel ik me dan. En op zo’n moment (ik ken mezelf inmiddels) heb ik het echt even nodig om weer met beide benen op de grond gezet te worden. Maar hoé dan? Het begint bij een dag waarop ik de tijd heb om even om me heen te kijken en orde in de chaos te scheppen.

Stap 1: Orde scheppen

Lees: vaat wegwerken, stofzuigen, een doekje over mijn meubeltjes halen, wasjes draaien, opruimen, to do lijstjes maken. Bij orde scheppen kan ook een fysiek deel horen. Als ik even gevangen zit in mijn ‘perfecte plaatjes mindset‘ (waarbij ik me dus heel sip en boos voel omdat ik daar bij lange na niet aan voldoe) vind ik het fijn om lekker lang te gaan douchen, muziekje aan, haren wassen, alles even goed soppen met Zwitsal (instant happiness) en daarna even lekker smeren met bodylotion, maskertje op, hatsikidee. Dan zijn mijn omgeving en ik netjes, schoon en opgeruimd. (Insert zucht van verlichting).

Stap 2: Schrijven en inspiratie 

Vervolgens plof ik neer achter mijn bureautje en schrijf ik op wat het nou is wat ik mis; wat ik wil. Het maken van duidelijke lijstjes geeft mij al het gevoel dat ik iets doe aan de situatie, en dat geeft ZO veel rust. Ik heb bijvoorbeeld wat issues met mijn haar (alweer) de laatste tijd, dus ik schrijf op: ‘naar de kapper’. Vervolgens open ik YouTube, Pinterest, Instagram (etc.) en ga ik op zoek naar leuke haarideetjes. Als je namelijk iets wil veranderen, moet je wel weten wat je dan voor ogen hebt en hoe je daar gaat komen. Het moeilijkste vind ik dan mijn lichaam. Ik voer elke dag de strijd tussen ‘self love en volledige acceptatie zoals ik nu ben’ aan de ene kant, en ‘willen gaan sporten en gezonder eten omdat ik me slanker en strakker toch ècht beter voel’ aan de andere kant. Maar, met alle andere dingen in het leven lukt het me vaak wel om op te schrijven wat ik dan graag wil en vervolgens inspiratie op te zoeken om te weten hoe ik er ga komen en hoe het er dan uit moet gaan zien.

Stap 3: Loslaten

Als ik dan voor mezelf duidelijk heb wat het nu is wat ik allemaal zo graag anders wil, probeer ik het los te laten. Waarom? Omdat ik dan misschien niet meer ‘gevangen zit’ in alles wat er nu mis is, maar dan juist weer te veel bezig ga zitten zijn met wat er ‘dan’ allemaal anders is. Zit ik wéér met mijn hoofd in een andere wereld dan ‘het nu’; niet handig. Dus onderwerp ik mezelf even aan een half uurtje yoga, zet ik thee en kijk ik even een serie (helpt met gedachten verzetten), hops ik naar buiten voor een wandeling (al dan niet met een vriendin) of zoek ik even contact met vrienden/vriendinnen om snel weer wat af te spreken en/of even bij te kletsen via WhatsApp of Facetime. Kan ook zijn dat ik mijn dagboek pak om alles toch nog even extra van me af te schrijven, of ik begin enthousiast aan een blogje (wat vandaag dus mijn tactiek is, vandaar dat je dit leest). Als het me niet helemaal lukt om alles los te laten, ga ik vast beginnetjes maken aan mijn plannen. Bijvoorbeeld: ik bel de kapper en maak een afspraak, ik maak een boodschappenlijstje zodat ik komende week vast kan beginnen met ‘gezonder eten’, etc.

Dit is bij lange na geen zaligmakend stappenplan natuurlijk – ik zou mezelf ook niet zijn als ik dit maandelijks wel een keer doe, hihi. Als het echt alles op zou lossen, zou je natuurlijk aan één keer genoeg hebben. Maar is dat niet ook gewoon het leuke van het leven? Alles verandert elke dag, en elke dag is dan ook weer een uitdaging om het leven voor jezelf leuker en fijner te maken. Of om simpelweg te genieten van dat was er wel is. Dat is het belangrijkste, eigenlijk.

Liefs, Stel. 

(PS: Dank jullie wel voor alle ontzettend lieve en bemoedigende reacties op mijn vorige blogje. Ik heb nog niet echt de tijd en rust gevonden om overal uitgebreid op te reageren, maar weet dat ik alles lees en dat elk berichtje een lach om mijn mond tovert <3)

Leave a Comment