Diary

Hoe mijn jaar is begonnen

Haastig kijk ik om me heen, en even schiet de paniekerige gedachte door mijn hoofd dat ik niemand te knuffelen of te kussen heb. Het aftellen begint, en ik berust plots helemaal in het idee dat dat ook niet hoeft. Ik zou mezelf moeten omhelzen, mezelf moeten kussen. Omdat dat een beetje vreemd is, en ik verder niet van plan ben mezelf volledig voor lul te zetten, roep ik heel hard heeeeeeeeeeuj met de groep mee zodra we bij 0 zijn aanbeland. In de eerste minuten van het nieuwe jaar bel ik mijn ouders en omhels ik mijn beste vrienden, die er op die avond bij zijn. Ik heb me na drie jaar afwezigheid op NYE weer zonder enige moeite bij hen aan mogen sluiten. Ook al ben ik daar alleen, op dat feestje, zij zijn bij me. Ik neem een slok champagne, trek mijn jas aan en stap de galerij van de flat op.

Op de galerij staan we hoog en droog, en we kunnen het vuurwerk van de hele stad zien. De ene pijl nog groter en mooier dan de andere. Ik pak het cadeautje even vast wat ik die dag voor mezelf had gekocht, en geef er een klein kneepje in. Dit is het jaar voor mij en mij alleen, fluister ik zachtjes in mezelf. Ik verstop mijn hand met daaraan de prachtige ring weer veilig in mijn zak, en omhels één van mijn beste vrienden die wat later kwam. Wat ben ik blij om hem te zien! Even later sta ik met hem en een andere heel goede vriend van mij naar het laatste vuurwerk te kijken. “Jullie hebben geen idee hoe blij ik ben dat ik hier bij jullie ben, en hoe thuis ik me bij jullie voel”. Het kan de Jillz (met Sourz gemixt, brrr) geweest zijn die ik achterover heb moeten slaan bij een spelletje beer pong, maar ik heb het even moeilijk als ik dat zeg. Twee tranen biggelen vrij synchroon over mijn wangen, en mijn vrienden pakken me even vast. Ik hoop maar dat de boodschap over is gekomen bij ze. Dat moment is me namelijk ontzettend dierbaar, en zij zijn dat ook.

De afgelopen jaren was ik een beetje mijn draai kwijt. Niet elke dag natuurlijk, maar over het algemeen leek ik even vergeten te zijn wie ik was, waar ik voor stond en wat ik belangrijk vond in het leven. Ik begon dingen die er helemaal niet toe doen veel meer aandacht te geven dan nodig, bijvoorbeeld. De laatste maanden van 2017 waren niet altijd leuk, maar god wat heb ik een stappen gezet. En daar was mijn oudjaarsdag een soort ‘samensmelting’ van. Hoe ik daar stond, bij de vrienden die ik zo gemist heb, met een ring van niemand anders dan mijzelf aan mijn vinger (symbolisch hè, ik ben nooit getrouwd geweest en ga ook heus niet met mezelf trouwen, al lijkt dat me dus best cool) en een schone lei genaamd 2018 voor mijn neus.

Ik heb vertrouwen. Of dat nu zelfvertrouwen is weet ik niet, maar het is wel een bepaald gevoel dat me kracht geeft. Laten we het moed noemen. Lang ben ik bang geweest om niet goed genoeg te zijn. Saai, ‘te moeilijk’, te gewoontjes, te serieus. Ik voelde me er vaak niet bij horen, voelde me nergens -behalve thuis bij familie of bij mijn beste vriendinnen- echt op mijn plek. Ik klampte me door gebrek aan eigenwaarde en allerlei angsten snel vast aan dingen en kwam daardoor knel te zitten, of zo. Lekker cryptisch allemaal, maar op de één of andere manier voelt het nu alsof ik alle denkbeeldige muren om me heen heb afgebroken. Ik heb mogelijkheden voor mezelf gecreëerd! Betekent niet dat mijn angsten en onzekerheden verdwenen zijn, maar die twee ‘eigenschappen’ zijn niet de enige dingen meer die ik zie als.ik naar mezelf en mijn leven kijk. YES. Kom maar op 2018, we gaan er wat moois van maken, jij en ik!

Liefs, Stel. 

(Bron)

Leave a Comment

Comments (14)

  1. Prachtig, het maakt me helemaal stil. Super! Die beseffingen zijn altijd mooi en zorgen voor een goed leven! Zet ‘m op in 2018 en heel veel succes!

  2. Ooh, Stel, wat heb jij toch een mooie kijk op het leven & prachtige woorden in je hoofd. Super mooi om te lezen & om je te kunnen volgen, ik word altijd blij om je hersenspinsels te lezen! heel veel liefs <3

    1. Merci, wat lief van je <3! Ik moet zeggen dat ik soms echt even vergeet dat er echt mensen zijn die mijn schrijfsels graag lezen. Doet me altijd echt weer goed om er aan herinnerd te worden dat dat echt zo is. En uiteraard geldt dat andersom ook (: Liefs <3

  3. Wauw Stella, wat een prachtige woorden! Een mooi begin zo voor dit nieuwe jaar. Ik hoop dat het je allemaal gaat lukken, maar aan vertrouwen ligt het in ieder geval niet. You can rock this year!

    1. Dankjewel Fleur, super lief! Nee, dat vertrouwen dat heb ik er wel in, hihi. Ik ga mijn best doen om het inderdaad te rocken dit jaar. Ik hoop jij ook – we can do thissss. Liefs!

  4. Dankjewel voor dit mooie blogje Stella, ik krijg er helemaal kippenvel van. Een nieuwe, schone lei die 2018 heet. We gaan er samen tegenaan! :)