Diary

Hi from the sky!

Hé hallo, funny seeing you here! Ik zit op moment van schrijven in de lucht. Nou ja, ik zit in een stoel, maar die stoel bevindt zich op een aantal kilometers boven de grond. We zakken as we speak een wolkendeken in. Dat vind ik altijd één van de meest spannende momenten, omdat je dan niks kunt zien buiten en het vliegtuig hevig schudt. Ik weet dat dat heel normaal is, maar ik krijg er de bibbers van. Ik doe heel erg mijn best om nu te blijven typen; niet in paniek om me heen te staren en mijn buik samen te laten knijpen. Nu zit mama nog naast me, maar zal ik jullie eens wat verklappen? Ik ga in juli alleen vliegen. ALLEEN. Dat heb ik nog maar één keer in mijn leven gedaan, en dat was van Londen terug naar huis na mijn twee weekse taalreis naar Oxford. Ik kan me nog goed herinneren hoe trots ik toen was. Komende juli ga ik een solo tripje maken naar Berlijn. Eerst zou ik met de trein gaan, maar toen paps de optie van vliegen opperde en me liet weten dat dat qua centjes maar 30 (!) euro scheelt, heb ik de gok gewaagd. Ik, Stella, met (gelukkig steeds minder wordende) vliegangst, ga in mijn eentje op reis. En dan ook nog vliegen.

Voor elk ‘normaal’ persoon klinkt dit misschien als niks, als peanuts. I mean, sommige mensen van mijn leeftijd reizen in hun up de hele wereld over en zitten bijna maandelijks in vliegtuigen naar Australië, Azië, Zuid Amerika, etc. Niet aan mij besteed. Eerst vond ik dat stom en suf en aanstellerig van mezelf, maar inmiddels heb ik helemaal geaccepteerd dat ik bepaalde angsten heb die ik op mijn eigen manier en eigen tempo ga overwinnen. Which I am doing right at this moment.

We vliegen van Zürich naar Amsterdam. Geen idee waar we op dit moment uithangen (ha ha, hangen, snap je, in de lucht), maar het gaat er bumpy aan toe. Tijdens het opstijgen heb ik meestal de hand vast (ahum, het is meer fijnknijpen) van degene die naast me zit. En mijn knuffel op schoot. Ik weet het – ik ben 23. En ik zet dit gewoon op het internet, want ik schaam me er niet meer voor. Maar even dit hè: deze keer deed ik dat allemaal niet. Ik keek naar buiten, haalde diep adem, concentreerde me op al het moois wat onder me voorbij kwam, hield mijn mam’s hand niet vast en liet mijn knuffel in mijn tas. Ik heb verder de hele reis echt my cool gehouden – heb zelfs wat gegeten. Als we zometeen de grond raken en weer terug op Nederlandse bodem zijn, dan ben ik trots. Echt trots. Want jullie hebben geen idee hoe eng ik dit eigenlijk vind.

Liefs, Stel.

(Bron)

Leave a Comment

Comments (6)

  1. Ugh ik herken dit gevoel héél erg hoor! Ik was totaal niet bang voor vliegen totdat ik in een onweersstorm terecht kwam zes jaar geleden en sindsdien ben ik bang. Lange vluchten gaan beter omdat je dan minder voelt van de turbulentie, maar de korte zijn vaak het prettigst omdat ze lekker kort zijn.
    Ik geef er ook maar aan toe maar ga mijn angst overwinnen door gewoon vaker te vliegen, hoe vaker ik het doe en hoe meer het goed gaat, hoe beter :) Mijn vriend speelt altijd het percentage-argument “zoveel vluchten ter wereld op hetzelfde moment, de kans dat met die van jou iets gebeurt is zó klein”, en als ik daar aan denk dan gaat het ook al ietsje beter.

    1. Oeiiii, gats. Onweersstorm. Dat lijkt me echt HEEL eng. Ik snap helemaal wat je bedoelt. Vaak als ik langer in een vliegtuig zit, echt 8 uur of zo, dan ebt de angst weg en voel ik me wel rustig na een uur of twee. Dan voelt de vlucht ook echt stabieler – ook omdat je in zo’n groot toestel alles minder voelt. Hoe kleiner het vliegtuigje, hoe meer je alles voelt. Dus ben het helemaal met jouw redenatie eens, haha. Maar hé, hoe stoer zijn wij dat we het wel gewoon doen, dat vliegen?! Liefs!

  2. Ik vind vliegen totaal niet eng (wel een beetje spannend toch en ik houd ook wel mijn vriend zijn hand vast) maar andere dingen weer wel (zoals op een boot zitten of zwemmen in zee) dus ik snap helemaal hoe je je voelt! Je mag zeker trots zijn!

    1. Ja, zo heeft iedereen natuurlijk zijn of haar eigen angsten! En daar is gelukkig helemaal niks mis mee of raar aan! Snap ook echt dat jij zwemmen in zee eng vindt, of op een boot zitten. Control freakjes? Haha. Liefs!

  3. Vroeger vond ik vliegen echt super leuk, maar sinds een paar jaar echt totaal niet. Ik ben pas weer rustig als we veilig op de grond zijn geland. Elke keer zeg ik ook dat ik never nooit meer wil vliegen, maar elk jaar wil ik toch weer op vakantie naar een land dat niet echt makkelijk te bereiken is met de auto of trein.

    Dapper dat je in je eentje gaat vliegen! :)

  4. Daar hoef je je absoluut niet voor te schamen. Ieder heeft inderdaad zijn eigen angsten en kan die op zijn eigen tempo overwinnen. Fijn dat je binnenkort naar Berlijn gaat, dat is echt een leuke stad, en ook goed te doen alleen denk ik!