Bewust en groen

Waarom een vegamaand?

Eens in de zoveel tijd (afgelopen maand was het de vierde keer) houd ik een zogenaamde vegamaand. Voor iedereen die onder een steen geleefd heeft en denkt “What on earth bedoel je daarmee?”, leg ik het even uit. Het is heel simpel, eigenlijk. Ik eet een maand geen vlees. Punt. Ik heb de vorige drie keren ook geen vis gegeten, maar afgelopen maand wel af en toe. Dus, eigenlijk maakt dat het een fleximaand, doesn’t it? Maar oké, ik noem het voor het gemak even vegamaand. Ik wilde eerst allerlei eventuele vragen van jullie beantwoorden. Na de vragen keurig opgedeeld te hebben in alinea’s, merkte ik tijdens het schrijven van dit artikel dat ik er echt mee strugglede. Waarom? Omdat ik eigenlijk niet heel veel feitjes weet en omdat ik niet belerend over wil komen. Om die reden laat ik het gewoon een stream of consciousness artikel zijn. Oftewel: ik schrijf wat er in me opkomt (wat ik eigenlijk altijd doe, hihi). 

Ik weet dus eigenlijk helemaal niet zo veel over de voor- en nadelen van een vegetarisch dieet. Wat ik wel weet, is dat ik niet durf na te denken over waar mijn eten vandaan komt. Dit is met name wanneer ik vlees eet. Als ik koeien in een weiland zie staan, krijg ik oprecht een lach op mijn gezicht en een blije kriebel in mijn buik. Dit geldt ook voor rondhobbelende kippen en knorrende varkens. Andere dieren (naast vissen) at ik sowieso al niet, overigens. Ik begon een aantal jaren geleden te merken dat er te veel cognitieve dissonantie bij me ontstond. Dat wil zeggen dat mijn acties (het eten van vlees) niet overeenkwamen met mijn gedachten (“ik wil dit eigenlijk niet eten, want als ze leven maken ze me blij. Waarom zou ik ze dan dood willen hebben om op te eten?”). Op een gegeven moment begon ik via blogs, televisie en leeftijdsgenootjes te leren dat vlees eten niet alleen een nadeel is voor de dieren die puur (op vervelende wijze) leven om opgegeten te worden, maar ook voor de planeet.

Volgens dit artikel van Wakker Dier is de vee-industrie nog schadelijker voor onze planeet dan alle auto’s en vliegtuigen bij elkaar?! Een stukje uit het artikel: “Jaarlijks stoot één koe net zo veel broeikasgassen uit als één auto die ruim anderhalf keer de aarde rondrijdt. Een koe ‘produceert’ niet alleen vlees en melk, maar ook veel methaan. Dat gas is 25 keer zo schadelijk als CO2. Bij de bemesting van het land komt ook het gas N2O vrij. De broeikaswerking van N2O is 310 keer zo sterk als die van CO2.” Naast deze verontrustende informatie worden er nog meer negatieve neveneffecten van de vee-industrie beschreven die ik hier even niet ga behandelen, maar wel de moeite waard zijn om te lezen, bij stil te staan en te onthouden! (En dan heb ik het nog niet eens over die lieve dieren, opgepropt in nare veewagens, gehad..).

Ik merk dat dit soort informatie mij altijd erg aangrijpt. Het maakt me heel bang, ten eerste, en ten tweede word ik er echt heel verdrietig van als ik denk aan het leven van een koe. Of een varken. Of een kip. En hoe de laatste uren van hun leven zijn, met name. Brrr. Ik probeer met dit artikel niet in te spelen op jullie emoties; oprecht, ik vind echt dat iedereen het zelf moet weten. En dat ik vaak vegetarisch eet, betekent to-taal niet dat ik beter ben dan anderen. Het is een persoonlijke keuze, omdat ik elke dag/veel vlees eten voor mijzelf niet meer kan verantwoorden. En misschien is dat wel aan het groeien richting een volledig vegetarisch dieet, but I’m not there yet. Omdat ik het ook heel erg lekker vind en ook weet dat mijn lichaam eigenlijk wel af en toe vlees nodig heeft; hoe hypocriet dat ook is, eigenlijk.

Om mezelf op een positieve manier uit te dagen, schaf ik zo nu en dan een vegamaand in. Tijdens andere, niet-vegamaanden, eet ik ook heel weinig vlees. Maar, als ik dan een keertje gehakt door de pasta eet wanneer ik een weekend bij mijn ouders ben, of tijdens het uit eten gaan de carpaccio echt niet kan weerstaan, dan is dat oké. Ik hoop dat ik met mijn vegamaanden al een steentje bij kan dragen aan een betere wereld, een blijer milieu en meer liefde en respect voor dieren. Al weet ik ook hoe inimini dat steentje maar is. Ik weet alleen dat als ik ergens het label ‘dat mag niet’ op ga plakken, ik het lastiger vind om ermee om te gaan. Nu maak ik er een leuke challenge van, waardoor ik het beter volhoud en ook leer dat het eigenlijk zo moeilijk helemaal niet is – geen vlees eten.

Eigenlijk draait het vooral om bewustwording. Ik wil weten wat ik eet, wat er gebeurt als ik het (dagelijks) eet en hoe ik negatieve aspecten een beetje kan verhelpen. Ik vind niet dat wij als mensen het recht hebben om kapot te maken wat niet eens van ons is. We eigenen ons altijd maar dingen toe; spullen, dieren, de planeet as a whole. Laten we vooral die twee laatsten in hemelsnaam met meer respect behandelen, want als het er niet meer is, zijn wij er ook niet meer. Denk maar zo: wij hebben een planeet en dieren nodig, zij ons niet..

Liefs, Stel. 

Leave a Comment

Comments (3)

  1. Dit is ook echt een onderwerp waar je nooit helemaal goed mee uit je woorden komt. Ik eet ook vegetarisch, maar ben soms meer een soort flexi dan een vega, maar soms eet ik ook weer vegan. Dan kom je toch maar weer gewoon uit op eten wat goed voor je voelt en dat is het aller belangrijkst :)

  2. Leuk dat je (weer) een maand vega eet! Voor mij is het juist veel makkelijk om iets vol te houden als de regels zwart en wit zijn. In die zin is veganisme dus een makkelijk keuze. (Hetzelfde geldt trouwens voor snoepen: ik vind het veel makkelijk om een maand niet te snoepen dan een maand ‘minder’ te snoepen). Ik weet dan veganisme niet voor iedereen is weggelegd, dus ik vind het mooi dat ‘meer vega eten’ steeds meer de norm wordt voor omnivoren :)

  3. Ik eet eigenlijk vooral kip of gehakt. Ander vlees vind ik helemaal niet zo lekker en eet ik ook eigenlijk bijna nooit. Ik vind het niet lekker smaken maar de textuur vind ik ook vaak viezig. Het vaker vegetarisch eten sluipt er hier zo’n beetje in want ik was er helemaal niet bewust mee bezig maar als ik er over denk voelt het wel goed om vlees wat vaker achterwege te laten. Ik denk zelf eigenlijk ook niet echt in die termen (vega(n) of vleeseter). Ik eet gewoon. Ik wil er eigenlijk ook niet te veel over nadenken, over waar m’n stukje kip precies vandaan komt maar dat is een beetje struisvogelpolitiek. Ik wéét ook wel dat het gezonder is en beter voor het milieu om vega te gaan maar ja kijk, ik doe m’n best.